بر کرانه نور صفحه 105

4. مقام «اولیاء الله» می باشد: «السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ؛ (1) سلام بر شما ای اولیای خدا.»

5. قسم دیگر این است که خدای متعال اصحاب امام حسین علیه السلام را واسطه قرار داده است. جابر بن عبدالله انصاری که نابینا بود به کربلا آمد و کنار تربت پاک سالار شهیدان عرض کرد: «السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا لُیُوثَ الْغَابَاتِ، السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا سَفِینَهَ النَّجَاه؛ (2) سلام بر شما ای شیران بیشه ها، سلام بر شما ای کشتی نجات.»

منصب «کشتی نجات» بودن را اول به امام حسین علیه السلام دادند. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَسَفینَهُ الْنِّجاه؛ (3) به درستی که حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.» این که چرا پیامبر صلی الله علیه و آله امام حسین علیه السلام را سفینه و چراغ تعبیر کرده است، در شرح زیارت نوشته ام که پنج نکته دارد:

نکته اول، این است که هرچه به چراغ نزدیک تر می شوی نورش بیشتر می تابد. باید به سوی حرم امام حسین علیه السلام شتافت تا بتوان به نورانیت دست یافت.

اهتمام به دسته عزا

در یک روز عاشورا که با روز جمعه مصادف بود؛ آقا شیخ محمد رضا اصفهانی نماز جمعه می خواند. ایشان با این که خیلی مقید به نماز جمعه بود و آن را واجب می دانست، ولی ناگهان دیدند نماز جمعه را رها کرد، و شتابان وارد دسته عزا شد و بر سر و صورت خود می زد.

وقتی جریان را از او جویا شدند گفت: «دیدم آقا امام زمان علیه السلام در دسته عزا بودند.»

1- . کامل الزیارات، ص242.
2- . زیارت اربعین امام حسین علیه السلام .
3- . مدینه معاجز الأئمه الإثنی عشر علیها السلام ، ج4، ص52.