بر کرانه نور صفحه 106

چراغ هدایت

نکته دوم، این است وقتی چراغ روشن شد همه از آن استفاده می کنند. البته هرکس بنا بر ظرفیت خود از این نور عظیم به نحوی خاص استفاده می کند. باید از حسین علیه السلام به عنوان چراغ هدایت استفاده کرد تا حسرت آخرت گریبانگیرمان نشود.

محرومان از نور حسین علیه السلام

نکته سوم، این است که شرط استفاده از چراغ چشم است، و کسی که چشم ندارد نمی تواند نور را ببیند. کسانی که از نور امام حسین علیه السلام استفاده نمی کنند کور هستند.

قرآن کریم می فرماید:

{لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَلَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ}؛ (1) دلهایی دارند که با آن [حقایق را] دریافت نمی کنند، و چشمانی دارند که با آنها نمی بینند، و گوش هایی دارند که با آنها نمی شنوند. آنان همانند چهارپایان بلکه گمراه ترند. [آری،] آنها همان غافل ماندگانند.

نور هدایت

نکته چهارم، چراغ این است که وقتی چراغ را روشن کردند همه استفاده می کنند. دستگاه امام حسین علیه السلام چراغی است که برای همه مردم، از جمله گنه کاران ملجا و پناه از ظلمات و تباهی ها است. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: حسین علیه السلام «کشتی نجات» است. هر کشتی که می خواهد از بندر حرکت کند دارای درجاتی است. درجه یک، دو و سه دارد. مکانی در کشتی برای بزرگان، محلی برای مردم معمولی، و یک جا هم برای حیوانات در نظر گرفته می شود. اما تنها کشتی امام