کتابخانه بالقرآن

بر کرانه نور صفحه 110

صفحه 110

دلخوش نتوان رفت به بستان وبه صحرا

لیلا زغم اکبر ناکام حزین است

یاران نتوان بست حنا برسر انگشت

رنگین کف قاسم شده از خون جبین است

کوشش ننمایید به آرایش طفلان

چون حنجر اصغر هدف ناوک کین است

بر تن نتوان کرد لباس زر ودیبا

عریان تن صدچاک حسین روی زمین است

شیرینی و شربت نخورید و نخورانید

لب تشنه حسین ازستم قوم لعین است

مهمان نتوان گشت به هرخانه و منزل

زیرا که عیال شه دین خاک نشین است

در ماتم شاهنشه دین نوگل زهرا

مهدی زمان نوحه گر و زار و غمین است

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند:

«هر چشمی (روز قیامت) گریان است مگر چشمی که بر مصیبت حسین علیه السلام گریان شده، آن روز مسرور و خوشحال است که بشارت بهشت به او می دهند.» (1)

1- . بحار الأنوار، ج44، ص293-292: «أقُولُ رَأَیْتُ فِی بَعْضِ تَأْلِیفَاتِ بَعْضِ الثِّقَاتِ مِنَ الْمُعَاصِرِینَ رُوِیَ أَنَّهُ لَمَّا أَخْبَرَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله ابْنَتَهُ فَاطِمَهَ بِقَتْلِ وَلَدِهَا الْحُسَیْنِ وَمَا یَجْرِی عَلَیْهِ مِنَ الْمِحَنِ بَکَتْ فَاطِمَهُ بُکَاءً شَدِیداً وَقَالَتْ یَا أَبَهْ مَتَی یَکُونُ ذَلِکَ قَالَ فِی زَمَانٍ خَالٍ مِنِّی وَمِنْکِ وَمِنْ عَلِیٍّ فَاشْتَدَّ بُکَاؤُهَا وَقَالَتْ یَا أَبَهْ فَمَنْ یَبْکِی عَلَیْهِ وَمَنْ یَلْتَزِمُ بِإِقَامَهِ الْعَزَاءِ لَهُ فَقَالَ النَّبِیُّ یَا فَاطِمَهُ إِنَّ نِسَاءَ أُمَّتِی یَبْکُونَ عَلَی نِسَاءِ أَهْلِ بَیْتِی وَرِجَالَهُمْ یَبْکُونَ عَلَی رِجَالِ أَهْلِ بَیْتِی وَیُجَدِّدُونَ الْعَزَاءَ جِیلًا بَعْدَ جِیلٍ فِی کُلِّ سَنَهٍ فَإِذَا کَانَ الْقِیَامَهُ تَشْفَعِینَ أَنْتِ لِلنِّسَاءِ وَأَنَا أَشْفَعُ لِلرِّجَالِ وَکُلُّ مَنْ بَکَی مِنْهُمْ عَلَی مُصَابِ الْحُسَیْنِ أَخَذْنَا بِیَدِهِ وَأَدْخَلْنَاهُ الْجَنَّهَ یَا فَاطِمَهُ کُلُّ عَیْنٍ بَاکِیَهٌ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِلَّا عَیْنٌ بَکَتْ عَلَی مُصَابِ الْحُسَیْنِ فَإِنَّهَا ضاحِکَهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ بِنَعِیمِ الْجَنَّهِ».