بر کرانه نور صفحه 116

مجلس ششم: آثار رضای خدا

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَأهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، واللعنه الدائمه علی أعدائهم أجمعین»

مهم ترین مسئله ای که انسان باید برای به دست آوردن آن کوشش فراوان نماید و در تعبیر قرآن از بهشت هم مهم تر است رضای خدا می باشد. اگر انسان بتواند رضای خدا را به دست آورد، تمام مراحل کمال را طی کرده است، چرا که بالاترین مرحله کمال رضای خداست. به دست آوردن رضای خدا آثار خاصی دارد.

در حدیث قدسی آمده است:

«فَمَنْ عَمِلَ بِرِضَایَ أُلْزِمُهُ ثَلَاثَ خِصَالٍ: أُعَرِّفُهُ شُکْراً لَا یُخَالِطُهُ الْجَهْلُ، وَذِکْراً لَا یُخَالِطُهُ النِّسْیَانُ، وَمَحَبَّهً لَا یُؤْثِرُ عَلَی مَحَبَّتِی مَحَبَّهَ الْمَخْلُوقِینَ، فَإِذَا أَحَبَّنِی أَحْبَبْتُهُ وَأَفْتَحُ عَیْنَ قَلْبِهِ إِلَی جَلَالِی، وَلَا أُخْفِی عَلَیْهِ خَاصَّهَ خَلْقِی؛ (1) هرکس که عمل به رضای من کند، سه خصلت به او می بخشم که همواره با آنها به سر می برد: به او شکرگزاری خالی از جهل را می آموزم، و به او ذکر و یاد خالی از فراموشی می آموزم، و به او محبتی می دهم که هرگز محبّت دیگران را بر محبّت من مقدّم ندارد، پس وقتی که مرا دوست داشت، دوستش می دارم، و چشم دل او را به جلای خویش می گشایم، و بندگان خاص خودم را بر او مخفی نمی کنم.»