بر کرانه نور صفحه 125

مجلس هفتم: اهمیت دعا

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَأهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، واللعنه الدائمه علی أعدائهم أجمعین»

یکی از اموری که تمام مردم خصوصا مؤمنان و کسانی که به نوعی با خدا مربوط هستند دوست دارند انجام شود استجابت دعاست. عموم مردم دوست دارند دعای آنها مستجاب شود و به نتیجه برسد. بهترین فرصت برای دعا و استجابت دعا ماه مبارک رمضان است. اگر ملاحظه کنید از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در این ماه دعاهای بسیار وارد شده است. دعای شب های ماه مبارک رمضان، نیمه شب ها، سحرها، بین دو نماز، بعد از هر نماز، دعاهای روزهای ماه مبارک رمضان و...، زیرا در این ماه امید آمرزش و مغفرت بسیار است.

خدای متعال در ماه مبارک رمضان دعا را مستجاب می کند. انسان روزه دار حالت قرب به خدا پیدا می کند. روایات مختلفی در این خصوص وارد شده است، ولی تا آن جا که من اطلاع دارم بهترین دعایی که خدا دوست دارد بندگانش از درگاهش تمنا کنند، همان گونه که در روایات آمده است «طلب عافیت» می باشد. مراد از عافیت تنها سلامت جسم نیست، بلکه مراد از عافیت یعنی سلامت در همه امور دنیا و آخرت انسان.

طلب عافیت

در دعای ماثور می خوانیم: