بر کرانه نور صفحه 129

منزل جوانی دارند که نسبت به عبادات از جمله نماز و روزه سهل انگار است، سعی کنند با زبان و روی خوش، مهربانی و دوستی مشکل او را حل کنند و هیچ گاه با تندی و شدت عمل با او رفتار نکنند، زیرا که یقیناً نتیجه معکوس می دهد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با اخلاق خوب و نیکو توانست جامعه ای را متحول کند و از آن خوی وحشی گری به خوی انسانی سوق دهد.

امیدواریم خدای متعال به همه ما توفیق عبادت و بندگی مرضی درگاهش را عطا فرماید و ما را در این مسیر یاری کند و مورد لطف خاص خود قرار بدهد، ان شاء الله.

در توسل به امام باقر علیه السلام

یَا أَبَا جَعْفَرٍ یَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ أَیُّهَا الْبَاقِرُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ یَا حُجَّهَ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ یَا سَیِّدَنَا وَمَوْلَانَا إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَاسْتَشْفَعْنَا وَتَوَسَّلْنَا بِکَ إِلَی اللَّهِ وَقَدَّمْنَاکَ بَیْنَ یَدَیْ حَاجَاتِنَا یَا وَجِیهاً عِنْدَ اللَّهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّهِ؛ (1) ای ابا جعفر، ای محمّد بن علی، ای باقر، ای فرزند فرستاده خدا، ای حجّت خدا بر بندگان، ای آقا و مولای ما، به تو روی آوردیم و تو را واسطه قرار دادیم و به سوی خدا به تو توسّل جستیم و تو را پیش روی حاجاتمان نهادیم، ای آبرومند نزد خدا، برای ما نزد خدا شفاعت کن.

مرحوم حاج شیخ عباس قمی رحمه الله در منتهی الآمال می نویسد:

«و در (بصائرالدرجات) منقول است که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که در شب وفات پدر بزرگوار خود به نزد آن حضرت رفتم که با او سخن بگویم، مرا اشاره کرد که دور رو و با کسی رازی می گفت که من او را نمی دیدم یا آنکه با پروردگار خود مناجات می کرد، پس بعد از ساعتی به خدمت او رفتم فرمود که ای فرزند گرامی! من در این شب دار فانی را وداع می کنم و به ریاض