بر کرانه نور صفحه 138

برترین سرمایه های خود را برای دنیای دیگران تباه می کند و این بدترین خسارتی است که متوجه شخص می شود و روز قیامت جزو بدبخت ترین ها خواهد بود.

انسان هایی که در دنیا بدون فکر و تامل آخرت خود را فدای دنیای دیگران می کنند، بدترین مردم در روز قیامت هستند. آخرت خود را خراب می کند تا فلان شخص رئیس شود و به مقامی برسد. آیا عقل می پذیرد که برای پولدار شدن دیگری من از دین و آبروی خود مایه بگذارم؟ گاهی انسان برای آخرت خود و یا دستگیری از یک فقیر و گرفتاری از آبروی خود مایه می گذارد که کار بسیار پسندیده و خوبی است، اما نسبت به شخصی که می خواهد مقام و ریاست پیدا کند، آن هم نه برای خدمت به خلق، بلکه برای یک رئیس دنیا طلب، که از خدا هراس ندارد، همه هستی خود را فدای او می کند، و برای ابد خود را تباه می سازد.

فروش دین!

نقل شده در زمان یکی از رئیس جمهورهای عراق که تفکر کمونیستی داشت، فردی که ظاهراً انسان مؤمنی بوده است از آن رئیس جمهور حمایت کرد و چون یک شخصیت مهمی بود و رئیس جمهور متوجه جریان شد که یک شخصیت به ظاهر دینی از او حمایت می کند در آن زمان هزار دینار برای او فرستاد. هزار دینار در آن زمان پول زیادی بود، به طوری که انسان می توانست با دویست دینار خانه ای بخرد.

روزی شخصی نزد آن به ظاهر مومن آمد و گفت: با هزار دینار دینت را خرید و کلاه سرت گذاشت!

در پاسخ گفت: خیر چنین نیست، بلکه من سر او کلاه گذاشتم. چرا که من از اول دین نداشتم که بخواهم به کسی بفروشم، ولی او فکر کرد من دیندارم!

خلاصه بدترین مردم روز قیامت کسانی هستند که دین و آخرت خود را به خاطر دنیای دیگران بفروشند، چنانچه در روایت فرمود: «شَرَّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ یَوْمَ