بر کرانه نور صفحه 139

الْقِیَامَهِ.»

عالم بی عمل

گروه دیگری که روز قیامت گرفتاری بزرگی دارند، علمایی هستند که به علم خود عمل نکردند.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله حدیث است که فرمودند:

«أَشَدُّ النَّاسِ عَذَاباً فِی الْقِیَامَهِ عَالِمٌ لَمْ یَعْمَلْ بِعِلْمِهِ وَلَمْ یَنْفَعْهُ عِلْمُه؛ (1) روز رستاخیز عذاب دانشمندی که به علم خود عمل نکرده و علمش به او نفعی نرسانده، از همه مردم سخت تر است.»

از کسانی که روز قیامت عذاب سختی در انتظار آنهاست، عالمی است که کسی از علم او بهره ای نبرده است. عالمی که علم را برای خود ذخیره نموده و به دیگران بهره ای نرسانده، عذاب سختی در انتظار اوست. کسی که خدا به او توفیق کسب علم داده باید هم خود از آن استفاده نماید و هم آن را نشر دهد. در روایت آمده است:

«زَکَاهُ الْعِلْمِ نَشْرُهُ؛ (2) زکات علم، انتشار دادن آن است.»

زکات علم، آموختن آن به دیگران و انتشار آن است تا دیگران نیز از آن علم بهره مند شوند.

کوته نظری

زمانی یک ناراحتی جسمی داشتم، فردی نزد من آمد و گفت می خواهم یک دوایی به شما بدهم که بهبود پیدا کنی، به شرطی که به هیچ کس نگویی! گفتم چنین دوایی نمی خواهم. گفت: چرا؟ پاسخ دادم: زیرا اگر به من دارو را معرفی کنی، من نیز به همه می گویم تا هر کسی این بیماری را داشته باشد درمان شود. معنی ندارد که من به کسی نگویم، مگر اسم أعظم است؟ انسان اگر علم داشته