بر کرانه نور صفحه 176

دیگر آن بهره ها را می برد. بنابراین انسان باید بداند اگر کسی برای مشکلی به او مراجعه کرد و گرفتاری هایش را با او در میان گذاشت، و او نیز برای آنان قدمی برداشت، این لطف خدای متعال است که شامل حال او شده است. عنایت پروردگار شامل حال افرادی است که در برآورده ساختن حوائج مردم می کوشند.

افراد بی خیر

برخی افراد هیچ خیری به کسی نمی رسانند و در رفع مشکلات مردم نیز ابدا تلاشی نمی کنند. مجالست با این گروه موجب فراموشی از خدا می شود. از آنان بیشتر حرف ها و کارهای نامربوط دیده می شود و حضور در مجالس آنان انسان را از خدا دور می کند. دوستی و رفاقت با چنین افرادی برای انسان شر و بدبختی می آورد. اگر انسان با کسی رفاقت داشته باشد که او را از خدا دور کند و یا در مجلسی شرکت کند که یاد و نام خدا در آن نباشد، خسارت زیادی می کند. نباید از پندار دور داشت که عمر انسان بسیار با ارزش است. می گویند عمر طلاست. یک رئیسی که سرطان خون گرفته بود، به دکتر خود گفت: اگر مرا درمان کنی، بیست میلیون دلار به تو خواهم داد! این یک امر مسلم و قطعی است که در لحظات آخر عمر ثروتمندان و آن هایی که مال و اموال بسیار دارند، حاضرند تمام ثروت و اندخته خود را بدهند تا یک دقیقه عمر به آن ها داده شود!

عمر انسان خیلی ارزش دارد و مثل طلاست. طلا در مقابل عمر خاک است و ارزشی ندارد. حال چقدر تاسف آور است که انسان عمر خود را بیهوده صرف کند و در مجالس و محافل باطل سپری کند؛ یا عمر خود را با انسان هایی که انسان را از خدا دور می کنند بگذراند.

از بهترین مردم

یکی از خوبان و خیر الناس کسی است که وقتی انسان در حضور او می نشیند به یاد خدا بیفتد. هم نشینی با او انسان را به یاد خدا می اندازد. اگر نصیحت و