بر کرانه نور صفحه 186

مجلس دوازدهم: اخلاق خوب و گذشت

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَأهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، واللعنه الدائمه علی أعدائهم أجمعین»

دو نفر هر چند آدم خوبی باشند بالأخره به جهنم می روند: یکی انسان بداخلاق و دیگری بخیل. بد اخلاق به جهت این که در این دنیا برای خود و دیگران جهنم درست کرده است باید به جهنم برود.

عبارت هایی در زبان عربی داریم که هر کدام معنای خاصی دارد. مانند سخی، (1) جواد، (2)