بر کرانه نور صفحه 189

خوش اخلاق اهل گذشت است و در مقابل بدی های دیگران عکس العمل بد از خود نشان نمی دهد. یکی از صفات انسان خوش اخلاق این است که اگر کسی به او بدی کند گذشت می کند و سخت نمی گیرد.

هر مسلمانی باید سعی کند در مقابل بدی های دیگران گذشت را پیشه خود سازد و کسی که به او بدی کرده را ببخشد. اگر از کار زشت خود نادم و پشیمان است بر او سخت نگیرند و او را مورد عفو خود قرار دهند تا خود نیز مشمول عفو خدای متعال شوند. اگر هم از دار دنیا رفته است، او را حلال کنند و از سر تقصیرات او بگذرند.

حکایتی پندآموز

یکی از بزرگان می گفت: من در ایوان حرم امیرالمؤمنین علیه السلام نشستم و عرض کردم: یا علی، هر کسی که به من بدی و ظلم کرده یا تهمت زده، و یا مالم را خورده است، اگر محب و دوست دار شما است از او گذشتم. یا علی، نمی خواهم در روز قیامت جلوی یکی از دوستان تو را برای تقاص و دادگری بگیرم.

یکی از آثار خوش اخلاقی گذشت و نادیده گرفتن بدی های دیگران است. در روایت فرمود دو نفر به بهشت می روند: یکی خوش اخلاق و دیگری کریم.

کریم انسانی است که دست و دل باز است و همه چیز را برای خودش نمی خواهد و برای دیگران نیز سهمی قائل است. در آنچه دارد به دیگران کمک می کند و اگر انسان گرفتار سراغ او برود دست خالی برنمی گردد. در کنار او امیدوار است و احساس خوبی دارد.

عظمت حُسن خلق

حسن خلق، از صفات الهی است. یکی از بزرگ ترین صفاتی که خدای متعال در قرآن کریم ذکر فرموده، اخلاق خوب است: