بر کرانه نور صفحه 191

می گوید نزد فلانی برویم و مقداری با او صحبت کنیم، آدم خوش مشربی است و اهل معاشرت و خوش برخورد است.

مزاح و شوخی

اگر در سیره اهل بیت علیهم السلام نگاه کنید، گاهی آن انوار مقدسه مزاح می کردند. در مزاح و شوخی باید مراقب بود که از راه حق منحرف نشوند، و مبادا به اسم شوخی کسی را دست بیندازند و یا به او اهانت کنند.

در روایت فرمود انسان خوش اخلاق بهشت می رود. لذا باید سعی کرد تا در مسیر بهشت بود و از بد اخلاقی پرهیز کرد، چرا که انسان را جهنمی می کند. باید از ترش رویی، بخل و صفات ناپسند دیگر پرهیز کرد و در برخورد با خطا کار با گذشت تعامل نمود و بر او سخت نگرفت. از آنچه خدای متعال به انسان عطا فرموده است، دیگران را نیز بهره مند سازد. خدایی که از نعمت های خود به شما عطا فرموده، تصدق شما موجب می شود باز هم عطا کند.

درسی از بنّا

از حاتم طائی سؤال کردند کرم را چگونه آموختی؟ گفت: از بنا، دیدم تا آجر را نگذارد، کارگر آجر دیگر را به او نمی دهد. دیدم تا خرج نکنم خدا هم دوباره عطا نمی کند. واقعیت امر هم چنین است، اگر انسان در مواردش خرج نکند، خدای متعال هم بر او سخت می گیرد و از عطای خاص خود محروم می کند. اگر هم به او مال برساند، وبال او می گردد و از آن خیری نمی بیند. پس تا انسان زنده است باید سعی کند از بذل مال در راه خدا دریغ نورزد، چرا که معلوم نیست فردایی که در خاک خفته، فرزندانش با اموال او چگونه تعامل کنند.

بار الها، به حق محمد وآل محمد دست ما را بگیر و جزء کسانی قرارمان ده که آنان را دوست داری، و عاقبت همه ما را ختم به خیر بگردان. آمین یا رب العالمین.