بر کرانه نور صفحه 197

مجلس سیزدهم: عزت نفس

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَأهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، واللعنه الدائمه علی أعدائهم أجمعین»

یکی از مسائلی که باید مؤمن خیلی به آن توجه داشته باشد و بر آن مواظبت کند، این است که عزت نفس داشته باشد. منظور از عزت نفس به معنای مبارزه با نفس و هواهای نفسانی است. یعنی شخصیت خود را حفظ کند و از کارهایی که شخصیت او را زیر سوال می برد و او را کوچک می کند پرهیز نماید. عزت به نفس یعنی در مقابل مال و مقام دنیوی خود را ذلیل نکند، بلکه واجب است مؤمن عزت نفس خود را حفظ کند.

از امام صادق علیه السلام روایت است که فرمودند:

«لَا یَنْبَغِی لِمُؤْمِنٍ أَنْ یُذِلَّ نَفْسَهُ، قُلْتُ: بِمَا یُذِلُّ نَفْسَهُ؟ قَالَ: لَا یَدْخُلُ فِیمَا یَعْتَذِرُ مِنْهُ؛ (1) سزاوار نیست که مؤمن خود را خوار سازد - مفضل بن عمر می گوید: - پرسیدم چگونه خود را خوار می کند؟ فرمودند: دست به کاری زند که موجب عذرخواهی شود.»

سزاوار نیست که مؤمن خودش را ذلیل کند. می دانید که در اسلام گدایی حرام است. پولی که می گیرد حرام نیست، ولی فعل گدایی حرام است، یعنی