بر کرانه نور صفحه 211

فَإِذَا خَرَجَ الْقَائِمُ علیه السلام لَمْ یَبْقَ کَافِرٌ بِاللَّهِ الْعَظِیمِ وَلَا مُشْرِکٌ بِالْإِمَامِ إِلَّا کَرِهَ خُرُوجَهُ حَتَّی لَوْ کَانَ کَافِراً أَوْ مُشْرِکاً فِی بَطْنِ صَخْرَهٍ لَقَالَتْ یَا مُؤْمِنُ فِی بَطْنِی کَافِرٌ فَانْشُرْنِی وَاقْتُلْهُ؛ (1) به خدا سوگند که هنوز تأویل این آیه نازل نشده است. و نازل نخواهد شد تا آن که قائم علیه السلام قیام کند. پس هرگاه که قائم علیه السلام قیام کند، کافر به خدای بزرگ و مشرک به امام علیه السلام باقی نمی ماند، مگر این که قیام او را ناخوش دارد، تا آن که اگر کافر یا مشرکی در دل صخره باشد، ندا برمی آورد که: ای مؤمن اندرون من کافری است. مرا خُرد کن و آن کافر را به قتل برسان.»

و سیوطی در تفسیر الدر المنثور نقل می کند:

«و أخرج ابن أبی حاتم وابن مردویه والبیهقی فی سننه عن ابن عباس رضی الله عنهما قال: بعث الله محمدا صلی الله علیه وسلم لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ فدیننا فوق الملل ورجالنا فوق نسائهم ولا یکونون رجالهم فوق نسائنا.» (2)

نیز در همان تفسیر نقل می کند:

«و أخرج سعید بن منصور وابن المنذر والبیهقی فی سننه عن جابر رضی الله عنه فی قوله: {لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ}. (3) قال: لا یکون ذلک حتی لا یبقی یهودی ولا نصرانی صاحب مله الا الإسلام حتی تأمن الشاه الذئب والبقره الأسد والإنسان الحیه وحتی لا تقرض فأره جرابا وحتی توضع الجزیه ویکسر الصلیب ویقتل الخنزیر وذلک إذا نزل عیسی بن مریم علیه السلام ؛ (4) سعید بن منصور و ابن منذر و بیهقی

1- . کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص671.
2- . الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، ج3، ص231.
3- . سوره توبه، آیه 33.
4- . الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، ج3، ص231.