بر کرانه نور صفحه 218

حدیث جابر

جابر بن عبدالله انصاری به محضر امام سجاد علیه السلام وارد شد. در این هنگام در اتاق باز شد و کودکی وارد اتاق شد، جابر مدتی به او نگاه کرد، سپس عرض کرد: راه برو. بعد پرسید شما کیستید؟ فرمود: من محمد هستم. جابر عرض کرد: آیا شما همان باقر هستی که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود به تو سلام برسانم؟ سپس دست و صورت حضرت را بوسید. امام باقر علیه السلام فرمود: «عَلَی رَسُولِ اللَّهِ أَفْضَلُ السَّلَامِ وَعَلَیْکَ یَا جَابِرُ بِمَا أَبْلَغْتَ السَّلَامَ.» جابر گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:

«سَبْعَهٌ مِنْ وُلْدِهِ أُمَنَاءُ مَعْصُومُونَ أَئِمَّهٌ أَبْرَارٌ، وَالسَّابِعُ مَهْدِیُّهُمْ الَّذِی یَمْلَأُ الدُّنْیَا قِسْطاً وَعَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَظُلْماً، ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله : {وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَأَوْحَیْنا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْراتِ وَإِقامَ الصَّلاهِ وَإِیتاءَ الزَّکاهِ وَکانُوا لَنا عابِدِینَ}؛ (1)- (2) هفت تن از فرزندانش امناء معصوم و امامان نیکوکارند، هفتمین آنان مهدی آنها است که زمین را پر از عدل و داد کند چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد،