بر کرانه نور صفحه 240

شعار کعبه چو دیدم سیاه، دست تمنا

دراز جانب شعر سیاه موی تو کردم

چو حلقه در کعبه به صد نیاز گرفتم

دعای حلقه گیسوی مشک بوی تو کردم

نهاده خلق حرم سوی کعبه روی عبادت

من از میان همه روی دل به سوی تو کردم

مرا به هیچ مقامی نبود، غیر تو نامی

طواف و سعی که کردم به جستجوی تو کردم

به موقع عرفات ایستاده خلق دعاخوان

من از دعا لب خود بسته، گفتگوی تو کردم

فتاده اهل منا در پی منا و مقاصد

چو جامی از همه فارغ، من آرزوی تو کردم

***

ماز آغاز و ز انجام جهان بی خبریم

اول و آخر این کهنه کتاب افتاده است

مال تو خصم تو است که میراث خوارگان

در هر نفس هلاک تو را آرزو کند

آنکس که از برای زیارت ز بعد مرگ

خلق جهان مزار تو را آرزو کند

هر دری بسته بود جز در پر فیض حسین

کاین در خانه ی عشق است که باز است هنوز

کشته ی غیرت و آزادی و تقوا و شرف

گز غمش و هر پر از سوز گداز است هنوز