کتابخانه بالقرآن

بر کرانه نور صفحه 258

صفحه 258

مجالس امام حسین علیه السلام نیز همینطور باشد - این مدتی که به زیارت می رود و در راه امام حسین علیه السلام سپری می کند، خدا جزء عمر او حساب نمی کند. یعنی نمی گوید این یکسالی را که صرف زیارت کردی، چه کردی و آنچه هست برایش ثواب می نویسد و جزء عمرش حساب نمی کند. (1)

رسول خدا صلی الله علیه و آله به حضرت زهرا علیها السلام فرمود: زهرا جان، نگران نباش این قبر همیشه پابرجا می ماند و شیعیان نسل اندر نسل دور هم جمع می شوند و برای حسینت عزاداری می کنند. در سوگ او گریه می کنند و به سر و سینه می زنند و زن ها نیز برای حسینت ندبه می کنند. (2)

باید این عزاداری ها و سوگواری ها باقی بماند و روز به روز هم بیشتر شود و توسعه پیدا کند.

عزاداری زرتشتی ها

خدا رحمت کند آقای مجد شیرازی را، ایشان نقل می کرد: زرتشتی ها مرا برای

1- . الأمالی (للطوسی)، ص317: «أَخْبَرَنَا ابْنُ خُشَیْشٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَعْقِلٍ الْعِجْلِیُّ الْقِرْمِیسِینِیُّ بِسُهْرَوَرْدَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی الصُّهْبَانِ الذُّهْلِیُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیُّ، عَنْ کَرَّامِ بْنِ عَمْرٍو الْخَثْعَمِیِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ علیهما السلام یَقُولَانِ: إِنَّ اللَّهَ (تَعَالَی) عَوَّضَ الْحُسَیْنَ علیه السلام مِنْ قَتْلِهِ أَنْ جَعَلَ الْإِمَامَهَ فِی ذُرِّیَّتِهِ، وَالشِّفَاءَ فِی تُرْبَتِهِ، وَإِجَابَهَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ، وَلَا تُعَدُّ أَیَّامُ زَائِرِیهِ جَائِیاً وَرَاجِعاً مِنْ عُمُرِهِ؛ محمد بن مسلم گوید: از امام باقر و امام صادق علیهما السلام شنیدم که می فرمودند: خدای متعال در برابر شهادت [امام] حسین علیه السلام ، [مقام] امامت را در فرزندانش، و شفا را در تربتش، و اجابت دعا را کنار قبر شریفش قرار داد، و روزهایی که زیارت کنندگانش به زیارتش می آیند و بر می گردند را هم از عمرشان حساب نمی کند».
2- . بحار الأنوار، ج44، ص293-292: «أَقُولُ رَأَیْتُ فِی بَعْضِ تَأْلِیفَاتِ بَعْضِ الثِّقَاتِ مِنَ الْمُعَاصِرِینَ رُوِیَ أَنَّهُ لَمَّا أَخْبَرَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله ابْنَتَهُ فَاطِمَهَ بِقَتْلِ وَلَدِهَا الْحُسَیْنِ وَمَا یَجْرِی عَلَیْهِ مِنَ الْمِحَنِ بَکَتْ فَاطِمَهُ بُکَاءً شَدِیداً وَقَالَتْ یَا أَبَهْ مَتَی یَکُونُ ذَلِکَ قَالَ فِی زَمَانٍ خَالٍ مِنِّی وَمِنْکِ وَمِنْ عَلِیٍّ فَاشْتَدَّ بُکَاؤُهَا وَقَالَتْ یَا أَبَهْ فَمَنْ یَبْکِی عَلَیْهِ وَمَنْ یَلْتَزِمُ بِإِقَامَهِ الْعَزَاءِ لَهُ فَقَالَ النَّبِیُّ یَا فَاطِمَهُ إِنَّ نِسَاءَ أُمَّتِی یَبْکُونَ عَلَی نِسَاءِ أَهْلِ بَیْتِی وَرِجَالَهُمْ یَبْکُونَ عَلَی رِجَالِ أَهْلِ بَیْتِی وَیُجَدِّدُونَ الْعَزَاءَ جِیلًا بَعْدَ جِیلٍ فِی کُلِّ سَنَهٍ فَإِذَا کَانَ الْقِیَامَهُ تَشْفَعِینَ أَنْتِ لِلنِّسَاءِ وَأَنَا أَشْفَعُ لِلرِّجَالِ وَکُلُّ مَنْ بَکَی مِنْهُمْ عَلَی مُصَابِ الْحُسَیْنِ أَخَذْنَا بِیَدِهِ وَأَدْخَلْنَاهُ الْجَنَّهَ یَا فَاطِمَهُ کُلُّ عَیْنٍ بَاکِیَهٌ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِلَّا عَیْنٌ بَکَتْ عَلَی مُصَابِ الْحُسَیْنِ فَإِنَّهَا ضاحِکَهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ بِنَعِیمِ الْجَنَّهِ».