بر کرانه نور صفحه 262

چه کرد با دل امام حسین علیه السلام که فرمود: ای مردم یک قطره آب به لب های تشنه طفل من برسانید، در سینه مادرش شیر نیست! «ولقد جف اللبن فی صدر اُمّه.» یک اشاره می کنم و از همگی التماس دعا دارم، ایام محرم و عاشوراست، در هیچ وقت این اشاره را نمی کنم و این مصیبت سخت را نمی خوانم. در منبعی ندیدم ولی علامه بزرگوار مرحوم آسید کاظم قزوینی این مطلب را نقل می کرد که آیا می دانید چرا امام حسین علیه السلام وقتی به خیمه ها آمد حضرت زینب علیها السلام را صدا زد و حضرت رباب را صدا نزد، فقط اشاره ای می کنم، می دانید چرا؟ برای این که وقتی تیر به گلوی حضرت علی اصغر علیها السلام رسید هر چه امام حسین علیه السلام خواست تیر را بیرون بیاورد نتوانست، لذا به خیمه ها آمد و فرمود: زینب بیا کمک کن تا تیر را از گلوی علی اصغر در بیاوریم.

در مصیبت شاهزاده حضرت علی اصغر علیه السلام

اهل کوفه به حسین ظلم فراوان کردند

حرمله، تو ز همه ظلم فزونتر کردی

تازه می خواست گلم بشکفد و باز شود

زود گلچین گل من چیدی و پرپر کردی

مادر این طفل چه می خواست که از راه جفا

خون او ریختی و خون دل مادر کردی

***

اصغرا گر ز عطش تشنه و بی تاب شدی

به روی دست پدر خوب تو سیراب شدی

شمر رحمی نه اگر بر دل بی تابت کرد

نوک تیر ستم حرمله سیرابت کرد