بر کرانه نور صفحه 265

قحطی آب

در خیمه ی آل عبا قحطی آب است

یک کودک شش ماهه ای در سوز و تاب است

آن شیر خواره در عطش در التهاب است

بی هوش افتاده به دامان رباب است

در هر نگاهش خواهشی از بهر آب است

اما نگاه کوچک او بی جواب است

***

یاس حرم ز شاخه جدا از سه شعبه شد

کوچک ترین شهید فدا از سه شعبه شد

بین گلو و تیر، که سنخیتی نبود

تک خال عشق بود و دو تا از سه شعبه شد

شش ماه او تمام شد و در منای عشق

قربان سیدالشهداء از سه شعبه شد

وقتی پدر ز حنجر او تیر را کشید

زد دست و پا به خون و رها از سه شعبه شد

در پاسخ به شادی شرم آور عدو

در خیمه های تشنه عزا از سه شعبه شد

دیدی دلا به محشر کبرای کربلا

شور قیامتی که به پا از سه شعبه شد

آنجا که کاخ صبر و امیدش خراب شد

غمخانه ی رباب بنا از سه شعبه شد