بر کرانه نور صفحه 273

خواستی گریه کنی این گریه را هم برای جدم امام حسین علیه السلام قرار بده: «یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ کُنْتَ بَاکِیاً لِشَیْءٍ فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام .»

مصیبت سوزناک

بعد امام علیه السلام به یک مصیبت بسیار سوزناک اشاره می فرمایند: «فَإِنَّهُ ذُبِحَ کَمَا یُذْبَحُ الْکَبْش.» فقط اشاره می کنم، پسر شبیب جدم حسین را مانند گوسفند سر بریدند! معنای این تشبیه به گوسفند چیست؟ معانی مختلفی برای آن ذکر کردند. ولی یکی از معانی بسیار زیباست. در حال حاضر در مشهد شاید روزی صد تا پانصد هزار گوسفند سر می برند. در تمام دنیا نیز روزانه هزاران گوسفند ذبح می شود، آیا تاکنون شنیده اید که یک نفر به کشتارگاه برود و بگوید این گوسفندها را نکشید، گناه دارد؟ آیا تاکنون چنین دلسوزی را از کسی شنیده اید؟ امام رضا علیه السلام فرمود: ابن شبیب، حسین ما را کشتند مانند کشتن...، یعنی یک نفر هم در کربلا دلسوزی نکرد که چرا حسین علیه السلام را می کشید؟ ولی عرض می کنم یا امام رضا، یک نفر در کربلا دلسوزی کرد، همان بانویی که رو کرد به عمر سعد و گفت: عمرسعد تو نگاه می کنی و سر از تن برادرم حسین جدا می کنند. (1)

امام رضا علیه السلام زمینه سازی زیادی برای عزادرای جد غریب خود کرد. بر مثل امام حسین علیه السلام باید به سر و صورت زد و گریبان چاک نمود. در قضیه امام حسین علیه السلام سستی و وهم راه ندارد. راوی خدمت امام صادق علیه السلام مؤدبانه شعری در مصیبت خواند، حضرت فرمود: این گونه نخوان. (2) اگر سر قبر پدران خود