بر کرانه نور صفحه 278

وقتی میت را وارد قبر می کنند و در خانه وحشت و تنهایی می گذارند و همه کسانی که برای تشییع جنازه او از بستگان و دوستان و آشنایان آمده بودند، برمی گردند ساعاتی بسیار سخت و وحشتناک بر میت می گذرد.

خلاصه مرحوم آشیخ مرتضی گفت: وقتی مرا وارد قبر کردند و رفتند، وحشت زیادی وجود مرا گرفت، وحشتی که قابل تصور در دنیا نیست. همین طور که در حال وحشت و ترس فراوان بودم، ناگهان دیدم آقایی از دور صدا می زند مرتضی نترس، دارم می آیم. همین که صدا را شنیدم، آرامش پیدا کردم و بعد از مدتی دیدم آقایی نورانی آمد و کنار من نشست و شروع به نوازش و تسلی دادن کرد که مرتضی نترس، من هستم. خیلی خوشحال شدم که در این لحظات پر وحشت این آقا به فریادم رسید. عرض کردم: آقا شما کیستید؟ فرمود: من امام رضا هستم، آشیخ مرتضی 68 بار به زیارت من آمدی، من نیز 68 بار به دیدن تو می آیم.

مرحوم آشیخ مرتضی گفته بود از وقتی که امام رضا علیه السلام به دیدار من آمد همه کارها درست شد.

مرحوم آیت الله مرعشی گفته بود من نمی دانستم ایشان 68 بار به زیارت رفته است.

اصرار و الحاح در بارگاه امام رئوف

خوشا به حال کسانی که مشمول نگاه پر مهر امام رضا علیه السلام واقع می شوند. جوان ها باید قدر این نعمت را بدانند و سعی کنند مرتب به زیارت حضرت ثامن الحجج علیه السلام بروند و دست گدایی خود را به سوی رحمت واسعه الهی و وسیله نجات و سعادت هر دو جهان دراز کنند و به یاد داشته باشند که چه گونه گدایی کنند. برخی نیازمندان خیلی سمج هستند و به راحتی شخص را رها نمی کنند. گاهی شاید دیده باشید که یک فقیر سمج چگونه به انسان روی می آورد و ناله از دل سر می دهد که وای همسر و فرزندانم گرسنه هستند، فرزندم مریض است،