بر کرانه نور صفحه 279

امشب نان در خانه ندارم و... کسی که می خواهد از سلطان هستی گدایی کند باید مانند یک مسکین و فقیر سمج دست گدایی خود را در آستان مقدس حضرتش دراز کند. مانند گدایان گردن خود را کج کند و بگوید: ای آقا و سرور عالم، من فقیر و مسکینم، دستم خالی است، با بدبختی و بیچارگی به درگاهت آمدم! غیر از امید به آقایی و بزرگواری شما چیزی ندارم، اول حاجتم این است شما برای ظهور فرزند دلبندتان و منجی عالم بشریت دعا فرمائید، از خدا برای ما طلب عافیت هر دو جهان را نمائید، عاقبت به خیری خود و همه دوستان و محبین اهل بیت علیهم السلام را از خدا بخواهید، رفع پریشانی های روحی و روانی، رفع مشکلات معیشتی همه محبان و... خلاصه بدانید که چگونه باید از سلطان هستی گدایی کرد. شعر معروفی است که می گوید:

پیش همچون تو کریمی دست خود کردم دراز

ورنه پیش هر کسی اهل گدایی نیستم

به امام رضا علیه السلام بگویید: آقا ما به محضر شما آمده ایم تا از شما گدایی کنیم. یقین دارم اگر احساس کنید خودتان و امام رضا علیه السلام هستید و در یک گوشه با آن امام رئوف نجوا کنید، حضرت جواب شما را می دهد و انشاءالله حاجت روا می شوید.

عنایت امام رضا علیه السلام به تک تک زوار

خدا رحمت کند مرحوم آیت الله العظمی بروجردی را، ایشان برادری داشتند که می گفته من همیشه فکر می کردم این زواری که وارد حرم حضرت رضا علیه السلام می شوند و سلام به آن حضرت می دهند، آیا امام یکی یکی پاسخ می دهند یا گروهی؟ می گفت این مطلب در ذهنم بود تا این که روزی به حرم حضرت رضا علیه السلام مشرف شدم و مشغول خواندن زیارتنامه شدم، ناگهان به یاد همین مطلب افتادم که امام رضا علیه السلام پاسخ سلام زوار را یکی یکی می دهند یا گروه گروه؟ تا در این فکر افتادم دیدم حرم خلوت شد و هیچ کس در آن نیست. در حالت مکاشفه امام رضا علیه السلام را دیدم که روی ضریح نشسته است و من جلوی