کتابخانه بالقرآن

بر کرانه نور صفحه 28

صفحه 28

شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله

شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله (1)

مرحوم محدث قمی رحمه الله می نویسد:

«در احادیث معتبره وارد شده است که آن حضرت به شهادت از دنیا رفت چنانکه صفّار به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که در روز خیبر زهر دادند آن حضرت را در دست بزغاله چون حضرت لقمه ای تناول فرمود آن گوشت به سخن آمد و گفت: یا رسول اللّه! مرا به زهر آلوده اند؛ پس حضرت در مرض موت خود می فرمود که امروز پشت مرا در هم شکست آن لقمه که در خیبر تناول کردم و هیچ پیغمبر و وصیّ پیغمبری نیست مگر آنکه به شهادت از دنیا بیرون می رود. و در روایت دیگر فرمود که زن یهودیه آن حضرت را زهر داد در ذراع گوسفندی و چون حضرت قدری از آن تناول فرمود آن ذراع خبر داد که من زهرآلوده ام پس حضرت آن را انداخت و پیوسته آن زهر در بدن آن حضرت اثر می کرد تا آنکه به همان علت از دنیا رحلت فرمود. صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ وَآلِهِ.

و مستحب است زیارت آن حضرت از نزدیک و دور چنانکه شیخ شهید در (دروس) فرموده که مستحب است زیارت پیغمبر و ائمه در هر روز جمعه اگرچه زائر از قبرهای ایشان دور باشد و اگر در بالای بلندی بایستد و زیارت کند افضل است انتهی.

و نیز سزاوار است زیارت حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله در عقب هر نمازی به این الفاظی که حضرت امام رضا علیه السلام تعلیم ابن ابی نصر بَزَنْطی، فرمودند:

1- . دلایل بسیاری از عامه و خاصه وجود دارد که رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ناشی از خوراندن سم به آن حضرت بوده است. این دلایل و روایات، از تواتر معنوی برخوردارند؛ و از مجموع آنها، می توان موضوع به شهادت رساندن رسول خدا صلی الله علیه و آله را ثابت نمود. البته با دقت در روایات به دست می آید که علاوه بر مسمومیت آن حضرت به دست زن یهودیه و باقی بودن آثار آن در بدن مطهر آن حضرت طی چند سال، مسمومیت دیگری توسط دو همسر آن حضرت انجام شده است. از باب نمونه علامه مجلسی رحمه الله در روایتی را از امام صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود: «تَدْرُونَ مَاتَ النَّبِیُّ أَوْ قُتِلَ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلی أَعْقابِکُمْ فَسُمَّ قَبْلَ الْمَوْتِ إِنَّهُمَا سَقَتَاهُ فَقُلْنَا إِنَّهُمَا وَأَبُوهُمَا شَرُّ مَنْ خَلَقَ اللَّه». بحار الأنوار، ج22، ص516.