بر کرانه نور صفحه 301

در مصیبت حضرت علی اکبر علیه السلام

با چشم خود دیدم دشمن چه ها می کرد

فرزند دلبندم در خون شنا می کرد

ای لاله لیلا واویلا

من مهمان بودم حقم ادا کردند

فرق جوانم را از هم جدا کردند

ای لاله لیلا واویلا

دشمن به اعضایش تیغ جفا می زد

من می زدم فریاد او دست پا می زد

ای لاله لیلا واویلا

***

به گوشم آید از میدان صدای اکبرم زینب

حرم را لاله باران کن برای اکبرم زینب

مرا ذکر علی بر لب علی بابا صدا می زد

خودم دیدم خودم دیدم جوانم دست و پا می زد

سرشک از دیده باریدم به موج خون قمر دیدم

بنالید ای بنی هاشم که من داغ پسر دیدم

علی افتاده خاموش و سخن با من نمی گوید

سرا پا گوشم اما او سخن با من نمی گوید

خدایا من پدر هستم جوانم رفته از دستم

دگر دست از جهان شستم دگر لب از سخن بستم

***

یم فاطمی دُرّ سرمدی، گل احمدی، مه هاشمی

ز سرادقات محمدی، طلعت ظهور جلالتی

به سما قمر، به نبی ثمر، به فاطمه دُرّ، به علی گهر

به حسن جگر، به حسین پسر، چه نجابتی چه اصالتی