بر کرانه نور صفحه 314

جای لبخند است؟ همسرش پرسید: برای چه کاری آمدی؟ وی سخنان و پیغام امام علیه السلام را ابلاغ کرد و گفت: اکنون برخیز تا به سوی قبیله بنی اسد برویم و تو را به آنها ملحق نمایم.

همسر او با شنیدن این سخنان از جای برخاست و سرش را به عمود خیمه کوبید و گفت: به خدا قسم بی انصافی کردی، ای پسر مظاهر! آیا برای تو سهل است که دختران رسول خدا صلی الله علیه و آله به اسارت بروند و من از اسارت دشمن در امان باشم؟ برایت سهل است که چادر از سر بانوان اهل بیت بردارند و من چادر بر سر داشته باشم؟ برایت سهل است که زینت دختران رسول خدا علیه السلام را بربایند و من خود را به زینت مزین کرده باشم؟ آیا می خواهی تو روز قیامت نزد رسول خدا علیه السلام به خاطر یاری فرزندش روسفید باشی و من نزد فاطمه زهرا علیها السلام روسیاه؟ به خدا سوگند! که شما با مردان اهل بیت علیهم السلام همراهی می کنید، ما نیز زنانشان را تنها نمی گذاریم.

علی بن مظاهر با دیدگان گریان نزد امام حسین علیه السلام بازگشت و عرض کرد: همسرم با آن که از قبیله بنی اسد است، اکنون از رفتن خودداری می کند و می خواهد با شما همراهی نماید. امام علیه السلام با شنیدن این خبر گریست و فرمود: خداوند به شما از جانب ما جزای خیر عنایت فرماید.

یاران امام حسین علیه السلام از مرد و زن تمام یکدل و یکدست بودند. حتی یک نفر از آنان غل و غش نداشت. مانند هفتاد و دو نفر یاران آن حضرت در عالم یافت نمی شود. یکی از علل جاودانگی این بود که همه آنان هدفی غیر از خدا و امام حسین علیه السلام نداشتند.

ذکر مصیبت حضرت علی اصغر علیه السلام

امروز دست به دامن آقای بسیار بزرگواری شدیم. به کوچکی او و دستان کوچکش نگاه نکنید، گر ه های بزرگی را تا حال باز کرده است. حضرت زهرا علیها السلام