کتابخانه بالقرآن

بر کرانه نور صفحه 327

صفحه 327

آنان آب می آورد. معروف است وقتی حضرت علی اکبر علیه السلام از روی اسب افتاد، یکی از حرف هایش به امام حسین علیه السلام این بود:

«هذا جدی رسول الله صلی الله علیه و آله قد سقانی بکأسه الأوفی شربه لا أظمأ بعدها أبدا؛ (1) پدر جان! این جدم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله است که مرا با جام آبی سیراب نمود که بعد از آن ابدا تشنه نخواهم شد.»

پیامبر صلی الله علیه و آله برای همه شهدا آب آورد. برای حضرت اباالفضل علیه السلام نیز وقتی روی زمین افتاد آب آورد، اما حضرت اباالفضل علیه السلام نگاهی به پیامبر صلی الله علیه و آله انداخت و عرض کرد: یا رسول الله، من عهد کردم تا برادرم آب ننوشد من نیز آب نخورم. این جا به مواسات برادر، قمر بنی هاشم علیه السلام آب ننوشید.

اللهم صل علی محمد وآل محمد، و عجل فرجهم، و اهلک عدوهم من الجن و الانس من الاولین و الاخرین.

اللهم انا نسالک و ندعوک، باسمک العظیم الأعظم، الاعز الأجل الأکرم، بحق مولانا و سیدنا اباالفضل العباس قمر بنی هاشم یا الله. یا حمید بحق محمد، یا عالی بحق علی، یا فاطر بحق فاطمه، یا محسن بحق الحسن، یا قدیم الإحسان بحق الحسین.

اللهم عجل لولیک الفرج، والعافیه والنصر، ومد فی عمره، وزین الأرض بطول بقائه، وارزقنا به خیر الدنیا وخیر الآخره، واصرف به عنا شر الدنیا و شر الآخره، واجعل به عواقب امورنا خیرا.

اللهم اشف مرضانا، سلم به مسافرینا، إقض به دیوننا، إرحم به موتانا، وارزقنا به خیر الدنیا وخیر الآخره.

ورحم الله من یقرأ الفاتحه مع الإخلاص والصلوات.

1- . بحار الأنوار، ج45، ص44: «فلما بلغت الروح التراقی قال رافعا صوته یا أبتاه هذا جدی رسول الله صلی الله علیه و آله قد سقانی بکأسه الأوفی شربه لا أظمأ بعدها أبدا و هو یقول العجل العجل فإن لک کأسا مذخوره حتی تشربها الساعه فصاح الحسین علیه السلام و قال قَتَلَ اللَّهُ قَوْماً قَتَلُوکَ مَا أَجْرَأَهُمْ عَلَی الرَّحْمَنِ وَعَلَی رَسُولِهِ وَعَلَی انْتِهَاکِ حُرْمَهِ الرَّسُولِ عَلَی الدُّنْیَا بَعْدَکَ الْعَفَا».