بر کرانه نور صفحه 328

در توسل به حضرت ابالفضل علیه السلام

ماهی که از سه خورشید نور و ضیا گرفته

آداب جنگ جویی از مرتضی گرفته

حلم و وقار و تمکین از مجتبی گرفته

هم از حسین مظلوم رسم وفا گرفته

زین هر سه یافت تعلیم کوشید در مراسم

***

تو از من باوفاتر بودی ای دست

که خود قربان شه بنمودی ای دست

اگر بیند تورا شاه وفادار

یقین داند که گشته بی علمدار

تو را پیدا کند شاه مدینه

بخواهد عذر ما را از سکینه

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«کان عمّنا العبّاس نافذ البصیره، صلب الایمان، جاهد مع أبی عبد اللَّه، و ابلی بلاء حسنا، و مضی شهیدا؛ (1) عموی گرانقدرم، عباس، انسانی هوشمند و ژرف نگر و آراسته به ایمانی آگاهانه و استوار و عمیق بود؛ به همراه حسین علیه السلام دلیرانه مبارزه کرد و در آزمون سخت زندگی - با به جان خریدن رنج ها و گرفتاری های بسیار در راه خدا - سرفراز و سربلند سر بر آورد و پس از جهادی سترگ و شجاعانه، جان را در راه خدا هدیه کرد.»

در مصیبت حضرت ابالفضل علیه السلام

عمد الحدید بکربلا خسف القمر

من هاشم فلتبکه علیا مضر

أو مادرت من مهره العباس خر

فمشی الیه السبط ینعاه کسر

ت الان ظهری یا أخی و معینی