بر کرانه نور صفحه 329

در کربلا عمود آهنین چهره ی ماه «بنی هاشم» را تاریک کرد. از این رو باید نیاکان او بر شهادت آن پرچمدار عاشورا بگریند. آیا نمی دانند که عباس از اسب بر روی زمین افتاد و حسین علیه السلام ناله می زد که: «برادرم! یار و یاورم! اینک با شهادت تو کمرم شکست.»

***

و الله ان قطعتم یمنی

انی احامی ابدا عن دینی

و عن امام صادق الیقین

نجل النبی الطاهر الأمین

***

یا نفس لا تخش من الکفار

و أبشری برحمه الجبار

قد قطعوا ببغیهم یساری

فأصلهم یا رب حر النار

***

بر زمین افتاد لاله ی یاسم

شد جدا از تن دست عباسم

یا ابوفاضل

رفتی و بی تو شد نصیب من

گریه ی زینب خنده ی دشمن

یا ابوفاضل

جام خالی در دست طفلان است

چشم من بر تو سوی میدان است

یا ابوفاضل

تا به خون خفتی در دل صحرا

زائرت گردید مادرم زهرا

یا ابوفاضل

تا لب از خون دیده تر کردی

داغ اکبر را تازه تر کردی

یا ابوفاضل

با کدامین دل ای علمدارم

بی تو رو سوی خیمه ها آرم

یا ابوفاضل