بر کرانه نور صفحه 335

پیامبرت را از من سلام برسان و وی را ابلاغ فرما که ما چه رنجها که از جراحات وارده دیدیم، چه من پاداش خود را در یاری ذریّه پیامبرت از تو می خواهم، و آنگاه به شهادت رسید، رضوان اللَّه علیه، در بدنش سیزده تیر جز ضرب شمشیر و زخم نیزه ها دیده می شد.» (1)

شکر خدا را که در پناه حسینیم

عالم از این خوبتر پناه ندارد

***

أَمیرِی حُسَینٌ وَنِعْمَ الامیرُ

سُرُورُ فُؤادِ الْبَشیرِ النَّذیرِ

عَلِیٌّ وَفاطِمَهُ والِداهُ

فَهَلْ تَعْلَمُونَ لَهُ مِنْ نَظیر

لَهُ طَلْعَهٌ مِثْلُ شَمْسِ الضُّحی

لَهُ غُرَّهٌ مِثْلُ بَدْر مُنیر

***

ای شده کشته در راه احیای دین

سرفراز نی و تن به روی زمین

این ندا می رود تا عرش اعلی

اشهد انک قد اقمت الصلوه

***

نماز ظهر عاشورای آن پاک

که بر شد از زمین تا اوج افلاک

***

ای نمازت آبروی دین ما

خون تو آوازه آئین ما

آفتاب، آیینه خوناب توست

آسمان پیشانی محراب توست

***

آفتاب گرم بر پهنای دشت

نیزه های داغ آتش می نشاند

دشت سوزان هم به چشم آسمان

پشته های خاک خونین می فشاند

اصطکاک سنگ و سمّ اسب ها

صاعقه در صاعقه می آفرید