بر کرانه نور صفحه 358

ممنون نمائی؟ فرمود: ای سعید چرا آن غلام بتو بخشیده نشود؟، به سرپرست غلامان خود دستور داد تا کلیه غلام هائی را که در خانه آن حضرت بودند بمن عرضه کرد، ولی من آن غلام سیاه را در بین آنان ندیدم، گفتم: من آن غلام سیاه را ندیدم، سرپرست غلامان آن حضرت گفت: غیر از فلان غلام که نگهبان است کسی نیست، گفتم: او را بیاور! چون او را آورد دیدم همان غلام سیاهی است که من می خواستم.

به علی بن الحسین علیهما السلام عرض کردم: این همان غلام سیاهی است که من می خواهم، فرمود: ای غلام! سعید مالک تو شد، با او برو، غلام سیاه به من گفت: چه باعث شد که تو بین من و مولای من جدائی انداختی؟! گفتم: آن معجزه ای که من بالای تپه از تو دیدم، ناگاه آن غلام دست خود را با تضرع و زاری بطرف آسمان بلند کرد و گفت: ای خدا اگر ما بین من و تو رازی بوده که آن را فاش کردی الآن مرا قبض روح کن.

علی بن الحسین علیهما السلام گریه کرد و آن اشخاصی که در حضور آن حضرت بودند نیز گریه کردند، من هم با چشم اشک بار خارج شدم، همین که به منزل خود رسیدم قاصد زین العابدین علیه السلام آمد که اگر می خواهی از آن غلام سیاه تشییع جنازه نمائی فعلا موقعیت دارد، من با آن قاصد حرکت کردم و آن غلام را مرده دیدم.» (1)

امام سجاد علیه السلام غلام هایی این چنین تربیت می کرد. هر یک از آنان در سرتاسر دنیا پخش می شدند و هر کدام به عنوان یک مبلغ واقعی بودند.

دعا

یکی دیگر از راه هایی که امام سجاد علیه السلام برای تبلیغ دین انجام می دادند از راه دعا بود. مجموعه ای از دعاهای آن حضرت در کتابی به نام «صحیفه سجادیه» که از نظر عظمت بعد از قرآن و نهج البلاغه یکی از عظیم ترین کتاب های شیعه است