بر کرانه نور صفحه 362

الحرام شد کسی به او اعتنا نکرد.

تا حضرت فرمود صبر کن، قصاب عرض کرد: چشم یابن رسول الله! چه امری دارید؟ فرمود: آیا به این گوسفند آب دادید؟ هل سقیت الماء؛ آیا آبش دادی؟ عرض کرد: بله یابن رسول الله، جد شما فرمود اگر خواستید گوسفند را سر ببرید اول آبش دهید و ما آبش دادیم. تا این حرف را زد دیدند امام سجاد علیه السلام سرش را به دیوار گذاشت و شروع کرد بلند بلند گریه کردن و اشک ریختن. شخصی جلو آمد و عرض کرد: یابن رسول الله، چرا گریه می کنید؟ فرمود: به یک گوسفند آب دادند، اما پدرم را با لب تشنه سر از بدن جدا کردند.

ذکر توسل به امام زمان علیه السلام

روز جمعه است و متعلق به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف مناسب نیست که بگذریم و نامی از آن حضرت نبریم. امام زمان علیه السلام هم به این مصیبت اشاره می کند. اولین کسی که بعد از ظهور مجلس به پا می کند و برای امام حسین علیه السلام روضه می خواند حضرت بقیه الله علیه السلام است. در یکی از مساجد بین مدینه و کوفه نماز می خواند و بعد از نماز روضه می خواند. روضه ای که همه عالم می شنوند چون خطاب حضرت یا «اهل العالم» است. همین روضه ای که امام سجاد علیه السلام می خواند. می فرماید: «یا اهل العالم ان جدی الحسین قتلوه عطشانا؛ ای اهل عالم بدانید که جدم حسین را با لب تشنه کشتند. ألا یا أهل العالم إنّ جدّی الحسین علیه السلام طرحوه عریانا؛ ای مردم عالم بدانید جدم حسین علیه السلام را عریان رها کردند.» معمولاً این گونه است که اگر کسی را کشتند، دیگر به لباس های او کاری ندارند و آن را از تن او در نمی آورند و لباس های زیرین را غارت نمی کنند. صدا می زند: ای اهل عالم بدانید جدم حسین علیه السلام را حتی لباس زیرین او را غارت کردند و بردند و او را عریان رها کردند. و آخرین کلمه: یا اهل العالم ان جدی الحسین سحقوه عدوانا؛ نه فقط با لب تشنه کشتند نه فقط عریانش کردند بلکه زیر سم اسبان بدن مقدس