بر کرانه نور صفحه 380

مجلس بیست و ششم: ماه مبارک رمضان ماه دعا (1)

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَأهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، واللعنه الدائمه علی أعدائهم أجمعین»

در آستانه ماه مبارک رمضان هستیم. ماهی که ماه رحمت الهی و مغفرت و برکت است. ماهی است که خداوند متعال در این ماه عنایت و لطف و توجه بیشتری نسبت به بندگانش دارد. بزرگان دین ما حتی دقائق و لحظات آن را مغتنم می شمردند و سعی می کردند نهایت استفاده و بهره برداری و بهره وری را از این ماه داشته باشند.

ما که پیرو آن بزرگواران هستیم باید این ماه را مغتنم بشماریم، زیرا در ضیافت و مهمانی الهی هستیم. با این که همیشه باب رحمت الهی باز است و هر کس برود ناامید برنمی گردد و مورد لطف خدا قرار می گیرد، اما در این ماه به اضافه این که باب رحمت خود را باز کرده است و مردم را به میهمانی و ضیافت خود دعوت فرموده است عنایات خاص دیگری نیز به بندگانش عطا می فرماید.

لزوم احترام مهمان

در میان عرب ها رسم است و شاید در خیلی جاها نیز چنین باشد که وقتی