بر کرانه نور صفحه 75

آه از حسرتی که تا زنده ام در میان حلق و گلویم در جریان است.

و سرانجام در جنگ با مصعب بن زبیر از بیم اسیری در سال 68 هجری قمری خود را به فرات انداخت و غرق شد.

کسی که حق را رها کند و فریفته دنیا شود جز حسرت و اندوه ابدی سودی نصیب او نمی شود. غفلت از آخرت و دنیاپرستی انسان را از سعادت ابدی محروم می سازد؛ لذا باید حقیقت دنیا را شناخت تا مبادا تمام سرمایه و هستی فدای دنیای فانی شود.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت است که فرمودند:

«ما أخذت الدّنیا من الآخره إلّا کما أخذ المخیط غرس فی البحر من مائه؛ (1) دنیا از آخرت آنقدر گرفته که سوزنی که در دریا فرو کنند از آب آن گیرد.»

روایاتی در مدح و ذم دنیا

در مجموعه ای از روایات دنیا مدح شده، و در دسته ای دیگر مذمت شده است.

1. امام صادق علیه السلام به پسر جندب فرمودند:

«یَا ابْنَ جُنْدَبٍ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تُجَاوِرَ الْجَلِیلَ فِی دَارِهِ وَتَسْکُنَ الْفِرْدَوْسَ فِی جِوَارِهِ فَلْتَهُنْ عَلَیْکَ الدُّنْیَا وَاجْعَلِ الْمَوْتَ نُصْبَ عَیْنِک وَلَا تَدَّخِرْ شَیْئاً لِغَدٍ وَاعْلَمْ أَنَّ لَکَ مَا قَدَّمْتَ وَعَلَیْکَ مَا أَخَّرْت؛ (2) ای پسر جندب! اگر دوست می داری در همسایگی خدای بزرگ منزل گزینی و در باغ های بهشت، در جوار او باشی، باید