بر کرانه نور صفحه 77

ریشه و سر هر خطاکاری دوستی دنیا است.» بزرگان در جمع بین این روایات چند وجه ذکر کرده اند. حضرت سجاد علیه السلام می فرماید: »وَ الدُّنْیَا دُنْیَاءَانِ دُنْیَا بَلَاغٌ وَدُنْیَا مَلْعُونَهٌ»؛ (1) «دنیای بلاغ» دنیایی است که به قدر کفایت و حاجت، باید لوازم زندگی را داشته باشد و برای به دست آورد آن تلاش نمود. اما «دنیای ملعون»؛ دنیایی است که انسان در پی اموری مانند حب ریاست، شهوات، حب ثروت و... باشد که این نوع دنیا طلبی ملعون است.

نمونه دیگر از دنیای ملعون، کسی است که برای دنیای مطلوب و نیازهای لازم خود تلاش نکند و بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیندازد. رسول خدا صلی الله علیه و آله در باره چنین افرادی می فرمایند:

«مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقَی کَلَّهُ عَلَی النَّاس؛ (2) ملعون (از رحمت خدا به دور) است، ملعون است کسی که بارِ خود را بر مردم افکند.»

ترک تجارت به بهانه عبادت

علیّ بن عبد العزیز می گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: عمر بن مسلم چه کرد؟ گفتم: فدایت شوم! به عبادت روی آورده و از کسب و کار دست کشیده است. حضرت فرمود:

«وَیْحَهُ، أَ مَا عَلِمَ أَنَّ تَارِکَ الطَّلَبِ لَا یُسْتَجَابُ لَهُ - إِنَّ قَوْماً مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله لَمَّا نَزَلَتْ {وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ}، (3) أَغْلَقُوا الْأَبْوَابَ، وَأَقْبَلُوا عَلَی الْعِبَادَهِ، وَقَالُوا قَدْ کُفِینَا، فَبَلَغَ ذَلِکَ النَّبِیَّ صلی الله علیه و آله فَأَرْسَلَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ: مَا حَمَلَکُمْ عَلَی مَا صَنَعْتُمْ؟ قَالُوا: یَا رَسُولَ اللَّهِ، تُکُفِّلَ لَنَا بِأَرْزَاقِنَا، فَأَقْبَلْنَا عَلَی الْعِبَادَهِ. فَقَالَ: إِنَّهُ مَنْ فَعَلَ ذَلِکَ لَمْ یُسْتَجَبْ لَهُ عَلَیْکُمْ بِالطَّلَبِ؛ (4) وای بر او، آیا ندانسته است که آن کس که طلب

1- . الکافی، ج2، ص317.
2- . الکافی، ج4، ص12.
3- . سوره طلاق، آیه 2-3.
4- . الکافی، ج5، ص84.