بر کرانه نور صفحه 84

رضای الهی گردد.»

و به ابن مسعود فرمودند:

«یَا ابْنَ مَسْعُودٍ، کُلَّمَا أَبْصَرْتَهُ بِعَیْنِکَ وَاسْتَحْلَاهُ قَلْبُکَ، فَاجْعَلْهُ لِلَّهِ فَذَلِکَ تِجَارَهُ الْآخِرَهِ لِأَنَّ اللَّهَ یَقُولُ: {ما عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ}؛ (1)، (2) ای پسر مسعود، هر آن چه که با چشم می بینی و قلبت آن را حلال می داند و آن را می خواهد، آن چیز را برای خدا قرار بده که این تجارت آخرت است. زیرا خدای تعالی می فرماید: «آنچه پیش شماست تمام می شود و آنچه پیش خداست پایدار است.»

انفاق امیرالمؤمنین علیه السلام

پیامبر خدا زمینی را که از انفال بود بین مسلمانان تقسیم کرد و علی علیه السلام سهم خود را وقف کرد و در آن قناتی حفر نمود که آب آن همچون گردن شتر فواره می زد و امام علیه السلام آنجا را ینبع نامید و فرمود: این آب وقف است بر زائرین خانه ی خدا و رهگذرانی که از اینجا می گذرند و هیچ کس حق فروش و یا بخشش آن را ندارد و فرزندانم هرگز از این ارث نمی برند و چنانچه کسی بعد از من آن بفروشد و یا ببخشد پس به لعنت خدا، فرشتگان و همه ی مردم گرفتار شود و خدا هیچ عمل نیکی را از او نپذیرد. (3)

بی ارزشی دنیا

از امام زین العابدین علیه السلام روایت شده که فرمود:

«خَرَجْنَا مَعَ الْحُسَیْنِ علیه السلام فَمَا نَزَلَ مَنْزِلًا وَلَا ارْتَحَلَ مِنْهُ إِلَّا ذَکَرَ یَحْیَی بْنَ زَکَرِیَّا

1- . سوره نحل، آیه 96.
2- . بحار الأنوار، ج74، ص106.
3- . الکافی، ج7، ص54-55: «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ عِمْرَانَ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَیُّوبَ بْنِ عَطِیَّهَ الْحَذَّاءِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام یَقُولُ قَسَمَ نَبِیُّ اللَّهِ صلی الله علیه و آله الْفَیْءَ فَأَصَابَ عَلِیّاً علیه السلام أَرْضاً فَاحْتَفَرَ فِیهَا عَیْناً فَخَرَجَ مَاءٌ یَنْبُعُ فِی السَّمَاءِ کَهَیْئَهِ عُنُقِ الْبَعِیرِ فَسَمَّاهَا یَنْبُعَ فَجَاءَ الْبَشِیرُ یُبَشِّرُ فَقَالَ علیه السلام بَشِّرِ الْوَارِثَ هِیَ صَدَقَهٌ بَتَّهً بَتْلًا فِی حَجِیجِ بَیْتِ اللَّهِ وَعَابِرِی سَبِیلِ اللَّهِ لَا تُبَاعُ وَلَا تُوهَبُ وَلَا تُورَثُ فَمَنْ بَاعَهَا أَوْ وَهَبَهَا فَعَلَیْهِ لَعْنَهُ اللَّهِ وَالْمَلائِکَهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ* لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفاً وَلَا عَدْلًا».