بر کرانه نور صفحه 93

کرد و در حالی که اشک از محاسن مبارکش جاری بود به درگاه خدا عرضه داشت:

«إِلَهِی عَلِمْتُ بِاخْتِلَافِ الْآثَارِ وَتَنَقُّلَاتِ الْأَطْوَارِ أَنَّ مُرَادَکَ مِنِّی أَنْ تَتَعَرَّفَ إِلَیَّ فِی کُلِّ شَیْ ءٍ حَتَّی لَا أَجْهَلَکَ فِی شَیْءٍ؛ (1) خداوندا، من از اختلاف آیات و دگرگونی آنها، دانستم که منظور تو از من این است که من تو را در هر چیز بشناسم تا این که به تو در هیچ چیز جاهل نباشم.»

در دعای عرفه امام حسین علیه السلام ، دریایی از معارف نهفته است.

مصیبت عظیم

آیا تاکنون اندیشیده اید که چرا در زیارت عاشورای آن حضرت عرض می کنیم:

«یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّهُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصیبَهُ بِکَ عَلَیْنا وَعَلی جَمیعِ اَهْلِ الْاِسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصیبَتُکَ فِی السَّمواتِ عَلی جَمیعِ اَهْلِ السَّمواتِ؛ ای ابا عبد اللَّه، همانا تعزیتت (در عالم) بزرگ و مصیبتت درجهان بر ما شیعیان و تمام اهل اسلام سخت و عظیم و ناگوار و دشوار بود. و تحمل آن مصیبت بزرگ در آسمان ها برجمیع اهل سماوات نیز سخت و دشوار بود.»

آری باید چنین باشد و تمام اهل آسمان ها و زمین ها در مصیبت این شخصیت استثنایی هستی سوگوار گردند. آن حضرت به درگاه خدا عرض می کند: خدای من! منظور تو از من این است که از آثارت و اختلاف اطوار آن تو را در هر چیز بشناسم! این که فرموده ای نماز بخوان، روزه بگیر، حج به جای آر، و دیگر اوامر الهی، خدایا مقصودت از فرمان، این است که به من راه پیدا کنی؟ دری به سوی من بازکنی و هر آینه معارف توحیدی از جانب تو در همه اشیاء به من رسد. آیا در تمام جهان کسی را سراغ دارید که چنین جمله نورانی را بگوید؟

این امام و حجت خدا و پیشوای بشر را چه کسی کشت و خلایق را از آن