حقوق در قرآن: بررسی نکات حقوقی قرآن بر اساس تفسیر نور صفحه 18

1- (نساء،29)

2- (توبه،103)

3- (یس،71)

4- (ص،24)

5- (بقره،188)

و اموال یکدیگر را به باطل (و ناحقّ) در میان خودتان نخورید و اموال را به (عنوان رشوه، به کیسه) حاکمان و قاضی ها سرازیر نکنید تا بخشی از اموال مردم را به گناه بخورید، در حالی که خود می دانید (که خلاف می کنید).

* اسلام مالکیت خصوصی را به رسمیت می­شناسد و مردم را مالک اموالشان می داند. «اموال الناس»

مالکیت عمومی

¨ «یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلهِ وَ الرَّسُولِ» (1)

(ای پیامبر!) از تو درباره ی انفال (غنائم جنگی و اموال عمومی) می پرسند (که از آن کیست؟) بگو: انفال، از آنِ خدا و پیامبر است.

* مالکیّت اموال عمومی برای خداوند است، پس باید در دست پیامبر و حاکم اسلامی قرار گیرد. «قل الانفال لله و الرسول»

حق مالکیت زن

¨ «وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَهً» (2)

و مهر و کابین زنان را به صورت هدیه و با رغبت بدهید.

* زن مالک مهریه ی خود است. پدر و بستگان زن، حقّ گرفتن مهریه ی او را برای خود ندارند.(3) «آتوا النّساء صدقاتهن»

¨ «وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَکانَ زَوْجٍ وَ آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَیْئاً» (4)

و اگر خواستید همسری بجای همسری انتخاب کنید و مال فراوانی به آنان داده باشید، از او چیزی مگیرید.

* زن حقّ مالکیّت دارد و مهریّه باید بی کم وکاست به او تحویل شود. «فلاتأخذوا منه شیئا»