حقوق در قرآن: بررسی نکات حقوقی قرآن بر اساس تفسیر نور صفحه 439

1- (نمل،20)

2- (ص،21و22)

-1

* قضاوت، نباید عجولانه و بر اساس شنیدن سخن یکی از طرفین باشد. حضرت داود با شنیدن سخن یک نفر از طرفین دعوا قضاوت کرد و فرمود: «لقد ظلمک» و به همین دلیل از خداوند عذر خواست.

2-5 پناه بردن به خدا

¨ «قالَ مَعاذَ اللهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلاَّ مَنْ وَجَدْنا مَتاعَنا عِنْدَهُ إِنَّا إِذاً لَظالِمُونَ»(2)

(یوسف) گفت: پناه به خدا از اینکه کسی را به جز آنکه متاعمان را نزد او یافته ایم، بگیریم. زیرا که در این صورت حتماً ستمگر خواهیم بود.

* قضاوت کار حساسی است که باید در آن به خدا پناه برد. «معاذالله»

2-6 فراغت از بقیه امور

¨ «سَنَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَ الثَّقَلَانِ»(3)

ای جنّ و انس! به زودی (حساب و کتاب) شما را بررسی می کنیم.

* اگر در حسابرسی خداوند، کلمه فراغت به کار رفته است، پس قاضی نیز باید به هنگام قضاوت، از هر امر دیگر خود را فارغ نماید. «سَنَفْرُغُ»

2-7 دخالت ندادن مسائل عاطفی در رأی و منع تساهل و تسامح

¨ «لَیْسَ بِأَمانِیِّکُمْ وَ لا أَمانِیِّ أَهْلِ الْکِتابِ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً یُجْزَ بِهِ وَ لا یَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللهِ وَلِیًّا وَ لا نَصِیراً» (4)

(پاداش و عقاب و برتری) به آرزوهای شما و آرزوهای اهل کتاب نیست! هر که بدی کند بدان کیفر داده می شود و جز خداوند، برای خویش سرپرست و یاوری نیابد.

* در اجرای مجازات نسبت به مجرم، وساطت و شفاعت پذیرفته نیست. «لایجد... ولیّاً و لانصیراً»