تقیه وحفظ نیروها صفحه 11

2. مرحوم شهید رحمه الله در کتاب «قواعد» می نویسد: «تقیه آن است که نزد مردم - برای پرهیز از کینه های درونی شان - همان مقدار که می فهمند اظهار کند و آنچه را که انکار می کنند، ترک کند».(1)

3. شیخ انصاری رحمه الله در رساله ای که در باب تقیه نوشته، آورده است: «مراد از تقیه در اینجا این است که به سبب موافقت با قول وفعل کسی که مخالف حق است، خود را از ضرر او حفظ کنی».(2)

4. علامه شهرستانی رحمه الله در تعلیقه اش بر کتاب «اوایل المقالات» شیخ مفید رحمه الله می گوید: «تقیه، یعنی مخفی کردن امر دینی به خاطر ترس از ضرر به واسطه اظهار آن».(3)

5. سرخسی، از علمای عامه، در کتاب «مبسوط» می گوید: «تقیه آن است که انسان جان خود را به واسطه آنچه اظهار می دارد حفظ کند؛ هرچند در باطن به خلاف آن اعتقاد دارد».(4)

6. ابن حَجَر در «فتح الباری» می گوید: «تقیه، یعنی پرهیز از اظهار آنچه درون انسان است از عقیده و غیر آن».(5)

1- . القواعد و الفوائد، ج2، ص 155.
2- . رسائل فقهیه، ص 71.
3- . أوائل المقالات، ص 96.
4- .المبسوط،ج24،ص:45«التقیه ان یقی الانسان نفسه بمایُظهره وان کان یُضمرخلافه».
5- . فتح الباری، ج 12، ص:314 «التقیه الحذر من اظهار ما فی النفس من معتقَد و غیره».