شواهد و قراینی که شیعه درباره خاستگاه خود، به ویژه تأیید آن از سوی بنیانگذار آیین اسلام یعنی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به دست داده است، چنان قوتی دارد که فی الجمله مقبول دیگران نیز قرار گرفته است.
از سوی رسول اکرم صلی الله علیه و آله در توصیف گروهی به عنوان شیعه نصوص تاریخی و روایی متعددی وارد شده است؛ از جمله سیوطی در الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور به نقل از جابربن عبدالله آورده است: «نزد پیامبرصلی الله علیه و آله بودیم که علی وارد شد؛ آنگاه پیامبر فرمود: قسم به آنکه جانم در دست اوست، او اعلی) و شیعیانش رستگاران روز رستاخیزند... .(1)
ابوحاتم رازی معتقد است:
شیعه نام گروهی بود که در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله دوست و همراه صمیمی امیرمؤمنان
علی بن ابیطالب علیه السلام بودند و به این نام شناخته
1- عبدالرحمن بن کمال بن محمد خضیری سیوطی ( جلال الدین سیوطی، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، ج8، ص589، در تفسیر آیه 6 و 7 سوره بینه .