پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 118

تابعین به شمار می رود. عمر بن یزید نصری راوی اوست: «ثمیل بن عبید الله اشعری صاحب ابی الدرداء روی عن ابی الدرداء... »(1).

166 . جعفر بن عمران بن عبدالله اشعری

166 . جعفر بن عمران بن عبدالله اشعری

شیخ طوسی و نجاشی عباس بن معروف را «مولای»(2) او دانسته اند: «العباس بن معروف... مولی جعفر بن عمران بن عبدالله الاشعری»(3)، عباس بن معروف از اصحاب حضرت رضا علیه السلام(4) و از مشایخ احمد بن محمد بن عیسی و احمد بن محمد بن خالد برقی به شمار می رود.(5)

روایتی از جعفر بن عمران بدون وصف «الاشعری» در کافی و تهذیب دیده می شود، در این روایت، جعفر بن عمران از ابوبصیر از حضرت صادق علیه اسلام روایت می کند و علی بن الحکم راوی اوست.(6)

نویسنده «الجامع فی الرجال» احتمال می دهد که اگر جعفر بن عمران اشعری از راویان به شمار آید و تصحیفی نیز در سند روایت واقع نشده باشد، مراد از جعفر بن عمران، همان اشعری مورد بحث باشد؛ اگرچه ایشان احتمالات دیگری را نیز مطرح کرده است.(7)

با ملاحظه اینکه اشعری معاصرِ عباس بن معروف _ از اصحاب امام رضا علیه السلام _ بوده است و جعفر بن عمران با یک واسطه از امام صادق علیه السلام روایت

1- 1. الجرح و التعدیل، ج 2، ص 472، ش 1921.
2- 2. واژه «مولی» چند معنا دارد؛ از جمله: غیر عرب، هم پیمان و آزاد شده. بیشتر معنای اول از آن اراده می شود. بر حسب قرینه می توان به معنای مورد نظر پی برد. در مورد عباس بن معروف اشاره ای نیست که بتوان به قرینه پی برد و شاید معنای اول مناسب تر باشد. (فوائد الوحید البهبهانی، ص 44 / ر.ک: بحث موالی اشعریان در همین نوشتار).
3- 3. رجال الطوسی، ص 328 / رجال النجاشی ص 281 / رجال العلامه الحلی ص 118.
4- 4. رجال الطوسی ص 328.
5- 5. من لا یحضره الفقیه ج 4، ص 117 (مشیخه).
6- 6. الکافی ج 4، ص 255 / تهذیب الاحکام ص 5 / ص 23.
7- 7. الجامع فی الرجال ج 1، ص 388.