پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 120

یحیی از راویان وی است و جزء مستثنیات نیز نمی باشد؛ لذا دلیل بر رضایت محمد بن احمد بن یحیی از او بوده و حُسن حال، بلکه وثاقت او را می رساند.(1)

168 . الحارث بن الحارث الاشعری الشامی

168 . الحارث بن الحارث الاشعری الشامی

حارث از صحابه(2) و در زمره شامیون محسوب می شود. برخی همانند ابونعیم ابومالک را کنیه او دانسته اند ولی بزرگانی همانند: ابن اثیر، ابن حجر، ابن معین و ابو حاتم بر این باورند که ابو مالک اشعری غیر از حارث می باشد. ابونعیم که حارث را مکنی به ابو مالک دانسته، جمعی از راویان ابو مالک را راوی حارث دانسته؛ ولی تنها راوی وی که همگی بر آن اتفاق دارند ابوسلام - الاسود، الحبشی، ممطور - می باشد و وی با واسطه حارث، این حدیث را از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل می نماید: خداوند یحیی را به پنج چیز امر نمود که به آن ها عمل کند و بنی اسرائیل را به آن ها سفارش کند:

«انّ الله أمر یحیی بن زکریا بخمس کلمات ان یعمل بهن و اَن یأمر بنی اسرائیل ان یعملوا بهن»(3).

عسقلانی می گوید: آنچه باعثِ اشتباهِ ابو نعیم شده این است که مسلم و برخی، حدیثِ «الطهور شطر الایمان» را به اسناد حدیث سابق، از ابو مالک دانسته و طبرانی حدیث طهور را به همان صورت و به همان اسناد در شرح حال حارث بن حارث اشعری آورده(4). وفات حارث، متأخر از وفات ابو مالک می باشد. ابومالک در دوران خلافت عمر فوت کرد(5).

همان گونه که بیان شد، اتفاق بر روایت ابو سلام از حارث وجود دارد.(6) ابن حجر

1- 1. تنقیح المقال، ج 1، ص 222، ش 1846.
2- 2. شیخ طوسی در رجال، ص 16، ش 17، الحرث الاشعری را از صحابه دانسته است. با توجه به ترتیب قهپائی،در ج 2، ص 68، می توان گفت که مقصود، الحارث الاشعری است.
3- 3. الطبقات الکبری، ج 4، ص 359.
4- 4. تهذیب التهذیب، ج 2، ص 137، ش 232.
5- 5. همان، ج 12، ص 218.
6- 6. از آن جمله می توان به گفته ازدی، بغوی، طبرانی، (تهذیب التهذیب، ج 2، ص 137) و ابو حاتم، (الجرح و التعدیل، ج 3، ص 94) اشاره نمود.