پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 160

رابعا: در کتاب های رجالی، نامی از شعیب بن بکر و موسی بن بکر به چشم نمی خورد(1)؛ بنابراین می توان به وجود اشتباه در نسخه چاپی رجال شیخ طوسی، اطمینان پیدا نمود. ظاهرا رویاتی از او در دست نیست(2).

201 . شهر بن حوشب الاشعری

201 . شهر بن حوشب الاشعری

شهر بن حوشب اشعری(3) شامی (متوفا: 100 یا 111 یا 112 ه . ق.) کنیه اش ابو سعید، ابو عبدالله، ابو عبدالرحمن و ابوالجعد شامی است. وی احتمالاً مولا (آزاد شده) اسماء بنت یزید بن السکن(4) و از علماء و قرّاء تابعین محسوب می شود. او اهل شام (حمص یا دمشق) بود؛ سپس راهی عراق شد. و خزانه داری یزید بن مهلب را به عهده داشت. می گویند: وی از خزانه و از شخصی در سفر حج سرقت کرده است:

لقد باع شهر دینه بخریطه فمن یأمن القراء بعدک یا شهر(5)

سخنان اهل فن در مورد وی مختلف است: برخی او را ستوده و توثیقش نموده و احادیثش را نقل و قبول کرده و جمعی او و روایاتش را رد نموده اند. ابن کثیر علت آن را دزدی وی از بیت المال می داند(6).

ابن معین، عجلی، احمد بن حنبل، یعقوب بن ابی سفیان و یعقوب ابن شیبه، شهر را توثیق کرده اند. ابن معین او را ثبت دانسته و ابن حنبل احادیثش را نیکو و با عبارت «لابأس به» از او یاد نموده است. بخاری نیز احادیثش را ستوده و قویش دانسته و ابوزرعه نیز همانند ابن حنبل از او به «لابأس به» یاد کرده است.

از ابن المدینی پرسیدند: که از شهر حدیث می کنی؟ پاسخ داد: عبدالرحمن از او

1- 1. معجم رجال الحدیث، ج 9، ص 30.
2- 2. همان، ج 9، ص 30/ الجامع فی الرجال، ج 2، ص 444.
3- 3. حرب بن اسماعیل گمان دارم که احمد بن حنبل او را کندی می دانست. (الجرح و التعدیل، ج 4، ص 383).
4- 4. اسماء، دختر عمه معاذبن جبل و از صحابه است و از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت کرده است .شهر بن حوشب، مجاهد، اسحاق بن راشد و محمد بن عمر از راویان اویند. حدیث «من بنی لله مسجدا بنی الله له بیتا فی الجنه» را او روایت کرده است. او در جنگ یرموک، به وسیله عمود چادرش، 9 رومی را کشت. (اسد الغابه، ج 5، ص 398).
5- 5. شهر، دین خود را به دراهمی فروخت . ای شهر، بعد از تو به کدامین قاری ایمن باشیم.
6- 6. تهذیب التهذیب، ج 4، ص 396 ش 369/ البدایه و النهایه، ج 9، ص 304، حوادث سال 112 ه . ق.