کتابخانه بالقرآن

پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 166

صفحه 166

معلوم می شود ابوبرده بن قیس نیز از صحابه است(1).

205 . عامر بن عامر الاشعری

مامقانی در تنقیح المقال، می گوید: او را از صحابه دانسته اند. هم او عامر بن عامر را مجهول خوانده است(2). در تاریخ کبیر بخاری، الاصابه، الاستیعاب و اُسد الغابه نام وی دیده نمی شود.

206 . عامر بن عبدالله الاشعری

نویسنده الجامع فی الرجال وی را جدّ «ابوالحسن، موسی بن حسن بن عامر» و از اصحاب حضرت صادق علیه السلام دانسته است(3)؛ این در حالی است که در رجال نجاشی نام جدِّ موسی «عامر بن عمران ابن عبدالله» می باشد(4) و در کتاب های اصلی رجالی شیعه(5)، رجال علامه، رجال ابن داود و فهرست ابن شهر آشوب، نام وی دیده نمی شود و احتمال دارد با عامر بن عمران بن عبدالله اشعری که والی قم بود اشتباه شده باشد.

207 . عامر بن عمران بن عبدالله الاشعری

وی از طرف هارون الرشید، در سال 192 ه . ق، ولایت قم را به عهده گرفت و به مساحت آن شهر پرداخت چنانچه در کتاب تاریخ قم آمده: «مساحت دوم، مساحت عامر بن عمران بن عبدالله اشعری است. رشید او را در آخر سنه اثنین و تسعین و مائه والی قم گردانید... چون عامر بن عمران از پیش رشید به قم معاودت نمود، ابتدا به مساحت قم کرد و این مساحت به اتمام نرسانید. سبب آن که در این میانه در سنه ثلث

1- 1. رجال الطوسی، ص 28، ش 30 / شرح حال ابوبرده، برادر ابوموسی که از مهاجران سال 7 ه . ق. است، در منابع زیر آمده است: الطبقات، ج 4، ص 357؛ اسد الغابه، ج 3، ص 91، ج 5، ص 145؛ کتاب تاریخ الکبیر، ج 9، ص 14، ش 106؛ الاستبعاب، ج 4، ص 18 - حاشیه الاصابه - ؛ الاصابه، ج 4، ص 18، ش 116.
2- 2. تنقیح المقال، ج 2، ص 119، ش 6077.
3- 3. الجامع فی الرجال، ج 2، ص 447.
4- 4. رجال النجاشی، ص 46 7 ش 1078.
5- 5. پنج کتابی که مرحوم قهپائی آن ها را در مجمع گرد آورده است.