پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 167

و تسعین (193 ه . ق.) وفات یافت(1).»

ظاهر عبارت می رساند که عامر در سال 193 ه . ق. از دنیا رفته است. هارون الرشید هم در همان سال در گذشت(2). و بعید است که مراد از عبارت وفات رشید باشد.

ظاهرا وی جدّ «موسی بن حسن بن عامر» بوده است که از وی در شرح حال عامر بن عبدالله یاد شد.

208 . عامر بن لُدَین الاشعری

208 . عامر بن لُدَین الاشعری(3)

ابن شاهین، عامر بن لدین (ابو سهل یا ابو بشر الاشعری الاردنی) را از صحابه دانسته و ابونعیم از اختلاف در صحابی بودنش سخن گفته است. برخی حدیثی از او از پیامبر صلی الله علیه و آله نقل نموده اند که دیگران آن را از عامر بن لدین، از ابوهریره و او از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت نموده اند. ابونعیم پس از اظهار این که در صحابی بودنش اختلاف است، او را از تابعین شامی می داند(4).

عامر از سوی عبدالملک بن مروان به قضاوت گماشته شد(5) او خلافت عبدالملک (86 - 65 ه . ق.)(6) را درک نموده است.

وی از ابوهریره، ابو لیلی اشعری و بلال بن رباح روایت کرده است. سلیمان بن حبیب محاربی، ابو بشر عسربینی مؤذن مسجد دمشق، عروه بن رویم لخمی و حارث بن معاویه از راویان وی اند، عامر از شامیین می باشد(7).

209 . عبدربه بن میمون الاشعری

209 . عبدربه بن میمون الاشعری

عبدربه بن میمون بن عبدالملک الاشعری النحاس الدمشقی، قاضی دمشق، از

1- 1. تاریخ قم، ص 102.
2- 2. الانباء فی تاریخ الخلفاء، ص 36.
3- 3. عمرو بن لدین نیز گفته شده و ابن اثیر وی را «عامر بن لدّبن الاشعری» نامیده است. (الجرح و التعدیل، ج 6، ص 327 / اسد الغابه، ج 3، ص 92).
4- 4. همان/ تاریخ مدینه دمشق، ج 8، ص 812.
5- 5. تاریخ مدینه دمشق، ج 8، ص 810/ الجرح و التعدیل، ج 6، ص 327، ش 1822. بخاری روایت می کند: ولید بن عبدالرحمن از عمرو بن لدین، قاضی عبدالملک، سؤال کرد. سپس می گوید: نمی دانم که این همان عامر بن لدین است یا نه؟ فلا ادری هذا من عامر بن لدین. (کتاب تاریخ الکبیر، ج 6، ص 453).
6- 6. الانباء فی تاریخ الخلفاء، ص 10.
7- 7. تاریخ مدینه دمشق، ج 8، ص 810/ الجرح و التعدیل، ج 6 ، ص 327.