پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 215

الصلاه، الوضوء _ در رجال نجاشی نیست _ ، الزکاه، الصیام _ در رجال نجاشی: الصوم _، الحج، الضیاء و النور و هو مشتمل علی کتاب الاحکام - در رجال نجاشی: الضیاء و النور فی الحکومات -، النکاح، الطلاق، الرضاع، الحدود، الدیات، الثواب و الزمرد - در رجال نجاشی: الزمرده _ . (1)

نجاشی سه کتاب دیگر، الزبرجده، التولد الکبیر و الجنائز را در کنار آن 13 کتاب ذکر می نماید. علاوه بر کتاب های مذکور، نجاشی «کتاب النوادر» را در زمره تصنیفات وی آورده ابن شهر آشوب از «النوادر فی الامامه» یاد کرده است و «الفتیا» را نیز به شمار نوشته های وی اضافه می نماید(2).

صدوق در من لا یحضره الفقیه، طریق خود را به محمد بن علی بن محبوب ذکر نموده که نشانه استفاده از کتاب های وی در تألیف من لا یحضره الفقیه است(3) و علامه، طریق او را صحیح می داند(4).

256 . محمد بن عبدالله بن قیس الاشعری

256 . محمد بن عبدالله بن قیس الاشعری

محمد، فرزند ابوموسی اشعری از عبدالله بن مطیع و زیاد بن عبد الله روایت نموده است. داود بن ابی هند راوی اوست(5).

257 . محمد بن عیسی بن عبدالله الاشعری

257 . محمد بن عیسی بن عبدالله الاشعری

ابو علی محمد بن عیسی بن عبدالله بن سعد الاشعری قمی از «وجوه شیعه»، «شیوخ قمیین» و راویان امام رضا و امام جواد علیهما السلام می باشد. وی از بزرگان اشعریان و مقربان سلطان بود. نجاشی می گوید: «شیخ القمیین و وجه الاشاعره، متقدم عند السلطان»(6).

نجاشی کتابی از او به نام «الخطب» را به روایت فرزندش احمد بن محمد بن

1- 1. الفهرست، ص 145/ رجال النجاشی، ص 349.
2- 2. معالم العلما، ص 103، ش 687.
3- 3. من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 15. (المشیخه)
4- 4. رجال العلامه الحلی، ص 281.
5- 5. الجرح و التعدیل، ج 7، ص 303، ش 1644، ص 536، ش 2418.
6- 6. رجال النجاشی، ص 338، ش 905/ رجال العلامه الحلی، ص 154، ش 83؛ ص 270، ش 14.