پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 217

ابو جعفر از کسانی است که واسطه بین او و احمد بن محمد بن عیسی می باشند؛ لذا او یکی از «عده من اصحابنا» در لسان کلینی است.(1)

نجاشی وی را صاحب چند کتاب دانسته و از «مقتل الحسین» و «نوادر» او نام برده است(2).

مشایخ روایی او عبارتند از:

ابراهیم بن هاشم، احمد بن ابی زاهر، احمد بن محمد بن عیسی، ایوب بن نوح، جعفر بن محمد بن مالک، حسین بن اسحاق التاجر، حمدان بن سلیمان نیسابوری، سلمه بن خطاب، عبدالله بن جعفر، عبدالله بن محمد، علی بن اسماعیل، عَمْرَکِیّ بن علی بُوفَکِیّ، محمد بن ابی صهبان (محمد بن عبدالجبار)، محمد بن احمد بن ابی قتاده، محمد بن حسین بن ابی خطاب، محمد بن علی بن محبوب و یعقوب بن یزید(3).

فرزندش احمد، علی بن بابویه، محمد بن حسن بن ولید، محمد بن علی بن ماجیلویه، محمد بن موسی بن متوکل و کلینی از راویان او به شمار می روند(4). کلینی از کسانی است که بسیار از او روایت می نماید(5).

259 . المرزبان بن عمران الاشعری القمی

259 . المرزبان بن عمران الاشعری القمی

مرزبان بن عمران بن عبدالله بن سعد الاشعری از اصحاب و راویان حضرت رضا علیه السلام(6) و شیعیان اهل البیت علیهم السلام می باشد. در رجال کشی روایت شده است: به آن حضرت عرض کردم: «سؤال می کنم شما را از اهم امور نزد من آیا من از شیعه شما می باشم؟ فرمود: بلی. گفتم: اسم من مکتوب است نزد شما؟ فرمود: بلی»(7).

«اسئلک عن اهم الامور الیَّ، أ مِن شیعتکم انا؟ فقال: نعم. قلت: اسمی مکتوب

1- 1. رجال النجاشی، ص 378، ش 1026/ مجمع الرجال، ج 7، ص 200.
2- 2. همان، ص 253.
3- 3. معجم رجال الحدیث، ج 18، ص 41/ جامع الرواه، ج 2، ص 214.
4- 4. معجم رجال الحدیث، ج 18، ص 40.
5- 5. همان، ج 18، ص 40.
6- 6. رجال الطوسی، ص 391، ش 52/ رجال النجاشی، ص 423، ش 1134.
7- 7. تحفه الاحباب، ص 258.