پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 221

عمرو نخعی، عبیدالله بن عمر قواریری و محمد بن عقیه سدوسی راویان اویند و یحیی بن معین از او حدیث شنیده است. پدرش از طبقه ششم (طبقه پایین تابعین) بود(1) که بنا بر آن یحیی پیش از سال 200 ه . ق از دنیا رفته باشد.

علمای رجال او را جرح کرده اند: ابن معین، ابوحاتم و ابوعلی صالح بن محمد او را «ضعیف الحدیث» می خوانند. ابوحاتم می گوید: احادیثش نوشته می شود و او متروک نیست. ابن نمیر می گوید: کوفیان از او روایت می کنند؛ ولی به اندازه یک خرما ارزش ندارد: «الکوفیین یَروون عنه ما یسوّی تمره»(2). علی بن مدینی و ابوزرعه او را راوی احادیث «منکر و منکر الحدیث» می خوانند(3).

266 . یسع بن عبدالله الاشعری

266 . یسع بن عبدالله الاشعری

ابو علی یسع بن عبدالله بن سعد الاشعری از راویان و معاصران امام صادق علیه السلام می باشد(4). به روایت وی از ابوالحسن علیه السلام اشاره شده است(5). در تهذیب زراره از «یسع» و او از امام باقر علیه السلام روایت نموده، که احتمال دارد مراد از «یسع»، «ابن عبد الله اشعری» باشد(6).

زکریا بن موسی(7)، حسن بن جهم(8) و فرزندش سهل از او(9) روایت کرده اند. مسعده بن صدقه از «یسع» (بدون وصف و ذکر نام پدر) روایت کرده اند(10). روایات یسع بن عبدالله به واسطه مشایخ ثلاثه در کتاب هایشان ذکر شده است.(11)

1- 1. ر. ک: همین نوشتار، شرح حال برید بن عبد الله الاشعری.
2- 2. الجرح و التعدیل، ج 1، ص 323.
3- 3. همان، ج 9، ص 131، ش 555 / تاریخ بغداد، ج 14، ص 119، ش 7455.
4- 4. من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 103، ح 477.
5- 5. الجامع فی الرجال، ج 2، ص 446.
6- 6. در جامع الرواه، این روایت در ذیل نام یسع بن عبدالله آمده است. (ج 2، ص 345). نویسنده الجامع فی الرجال، ظاهر را اتحاد می داند. (ج 2، ص 446).
7- 7. من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 103.
8- 8. تهذیب الاحکام، ج 3، ص 310، ش 960.
9- 9. جامع الرواه، ج 2، ص 345.
10- 10. همان، ج 2، ص 345.
11- 11. الجامع فی الرجال، ج 2، ص 446. ر.ک الکافی، ج 3، ص 176، من لا یحضره الفقیه، ج 1 ص 166، تهذیب الاحکام، ج 3، ص 310.