پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 224

روایت کرده است. اسرائیل بن یونس و سعید بن مسروق از راویانش هستند. و از کوفیین محسوب می شود(1).

از آنجا که برخی از اشعریان آن چنان مطرح نبوده اند و اطلاعات فراوانی از ایشان در دست نیست، بعد از حرف میم به آن ها فهرست وار اشاره می کنیم و در پاورقی به منابعی که نامشان در آن ها آمده است و همچنین به نکات مهم زندگی شان اشاره می کنیم.

1. مالک بن احوص بن سعد؛(2)

2. مجدی بن قیس، ابورهم الاشعری؛(3)

3. محمد بن الحسن بن ابی خالد القمی الاشعری؛(4)

4. محمد بن الحسین الاشعری؛(5)

5. محمد بن الحسین بن عبدالعزیز؛(6)

6. محمد بن حمزه الاشعری؛(7)

7. محمد بن خالد الاشعری؛(8)

1- 1. تهذیب التهذیب، ج 11، ص 409، ش 796/ الجرح و التعدیل، ج 9، ص 226، ش 948.
2- 2 تاریخ قم، ص 260.
3- 3. از مهاجران اولیه اشعری جهت پذیرش اسلام در نام ابو رهم اختلاف است: مجدی، مجید و محمد گفته شده. رجال الطوسی، ص 28، ش 30/ الطبقات الکبری، ج 7، ص 434 / تاریخ قم، ص 270 / اسد الغابه، ج 5، ص 197، ج 4، ص 302 و 328. الاصابه،ج 3، ص 364، ش 7729؛ ج 3، ص 382، ش 7802.
4- 4. رجال الطوسی، ص 391، ش 51. اصحاب امام رضا علیه السلام.
5- 5. تنقیح المقال، ج 2، ص 107، ش 10586. در کافی، روایتی دارد ظاهرا مقصود، محمد بن حسن بن ابی خالد است. ر.ک الکافی ج 3، ص 398.
6- 6. رجال الطوسی، ص 487، ش باب من لم یرو عنهم علیهم السلام، از محمد بن عیسی طلحی روایت کرده و ابن ولید راوی او است. وی از نوادگان عبدالعزیز بن مهتدی می باشد. (الفهرست، ص 119، ش 523/ رجال النجاشی، ص 245، ش 642).
7- 7. تنقیح المقال، ج 2، ص 110، ش 10635. در کتاب «الزی و التجمل» کافی روایتی دارد. راوی اش، ابوجعفر الاشعری است. (الکافی، ج 6، ص 488)
8- 8. رجال النجاشی، ص 343، ش 925. قمی، قریب الامر (از ابو العباس) کتاب نوادری از اوست. رجال العلامه الحلی، ص 155، ش 97.