پیشگامان تشیع در ایران: همراه با رویکردی تفصیلی به رجال اشعریان صفحه 97

می گوید: اصحاب ما وی را ضعیف دانسته اند.(1) که ممکن است اشاره به قمیون باشد.

8 . حسین بن شادویه ابو عبد الله الصفار القمی «الصحاف»

8 . حسین بن شادویه ابو عبد الله الصفار القمی «الصحاف»(2)

قمیون به غلو متهمش نمودند و ابن الغضائری این مطلب را «زعم» آن ها دانسته است و کتاب صلوه او را سدید و محکم می داند(3).

9. حسین بن یزید النوفلی، ابو عبد الله

9. حسین بن یزید النوفلی، ابو عبد الله

برخی از قمیون بر این هستند که وی در اواخر عمر غالی گشته . نجاشی می گوید: روایتی از او که بر سخن قمیون دلالت کند ندیده ام.(4)

10. محمد بن احمد الجامورانی، ابو عبد الله الرازی

10. محمد بن احمد الجامورانی، ابو عبد الله الرازی

قمیون وی را تضعیف کرده و صاحب ارتفاع در مذهب دانسته اند و روایاتی را که نویسنده کتاب نوادر الحکمه(5) از او در آن کتاب نقل کرده است، قبول ندارند(6).

11. محمدبن موسی بن عیسی السّمان، ابو جعفر الهمدانی

11. محمدبن موسی بن عیسی السّمان، ابو جعفر الهمدانی

ابن الغضائری وی را ضعیف و راوی ضعفا می داند. ابن الولید او را واضع حدیث می داند قمیون او را متهم به غلو کرده و روایاتش را از نوادر الحکمه استثنا کرده اند(7). ابن الغضائری در این مورد می گوید: «تکلم القمیون فیه بالرد و استثنوا من کتاب نوادر الحکمه ما رواه».

1- 1. رجال النجاشی، ص 105، ش 264.
2- 2. حسین الصحاف که زیاد القندی راوی اوست، حسین بن نعیم صحاف است. نه حسین بن شادویه. (الجامع فی الرجال، ج 1، ص 604).
3- 3. مجمع الرجال، ج 2، ص 180.
4- 4. رجال النجاشی، ص 38، ش 77.
5- 5. نوادر الحکمه از کتاب های معروف محمد بن احمد بن یحیی اشعری می باشد. به لحاظ این که وی از ضعفا روایت و بر روایات مرسل اعتماد می نموده است، برخی از محدثان همانند ابن الولید، ابو جعفر ابن بابویه و احمد بن محمد بن عیسی روایات تعدادی از راویان نوادر الحکمه را از آن جدا می کنند. رجال النجاشی، ص 248، ش 939/ ابن الولید این مطلب را در مطلق روایت محمد بن احمد بن یحیی مطرح نموده است. (الفهرست الطوسی، ص 145).
6- 6. مجمع الرجال، ج 5، ص 127. (به نقل از ابن الغضائری).
7- 7. مجمع الرجال، ج 6، ص 59/ رجال النجاشی، ص 338، ش 904.